tag:blogger.com,1999:blog-730931368616179442011-09-11T09:02:14.340-07:00elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.comBlogger831100tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-63641552548847598652010-12-14T03:34:00.000-08:002010-12-27T00:29:01.733-08:00οι σειρήνες μου γνέφουν<br />μάζεψα τα αστέρια μέσα σε μια κούπα σιωπής<br />λευκά τα μονοπάτια με τα φιλιά σου γεμίζουν<br /><br />κοίταξε γύρω σου...την δροσιά που το χώμα αναδύει!!!<br />τα βήματα χάθηκαν σβήστηκαν<br />και εσυ καθώς ανάλαφρα περπατάς πάνω στα χνάρια της νιότης<br /><br />σιωπηλά...<br />απέραντες ελπίδες σχοινοβατούν σε κάθε σου βήμα<br />στου ανέμου το μένος στροβιλίζεσαι<br />ανεμπόδιστα τους οιωνούς ξεγέλασες<br />τις έννοιες σου περιστοιχίζεις με ροδοδάφνες<br /><br />ω...της ουτοπίας το άρωμα<br />τα νεανικά σου χέρια πόσο ευφραίνει!!!<br /><br />όταν η ομορφιά στα χιονισμένα μαλλιά συγκεντρώνεται<br />όταν οι ρυτίδες αυλακώνουν χαράδρες στα μάτια<br />όταν η ανάμνηση κύματα θύελλας φουσκώνει<br />όταν άκαμπτα δάχτυλα<br />παραδίδονται σε ανούσια θέλγητρα<br /><br />τότε μόνον οι λέξεις φυτρώνουν πάνω στα αετώματα<br />σε μυστικούς χορούς μεθυσμένες λικνίζονται<br />το σακί των χρησμών άνοιξε...<br /><br />αν η αγάπη αρνηθεί....<br />μέθυσε πίνοντας όνειρα!!!<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6364155254884759865?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-70799252350624650592010-10-18T03:14:00.000-07:002010-10-21T04:08:13.103-07:00Στης έπαρσης την κόκκινη σημαία<br />ακούμπησα τα χείλη μου<br />γλυκόπικρη που είναι η γεύση της!!!<br />Ω...ολόγιομο φεγγάρι με ξεγέλασες<br /><br />μου γνέφεις!!!με προσκαλείς<br />με ήχους εύθυμους τον δρόμο μου ορίζεις<br />στης ερημιάς το ακατοίκητο μυστήριο<br />έρχομαι.....πλησιάζω ολόγυμνη...<br /><br />αλλοτινή ιδέα απερίγραπτη<br />την φούρκα του ανέμου αναζητάς<br />για πάντα να βυθιστείς μέσα στο όνειρο<br /><br />με τον πηγεμό της λύπης ερωτοτροπείς<br />η σιγή τριγύρω μου τα χαμόγελα του στεναγμού<br />μόνοιασε...<br />τεντώνομαι πηδώ<br />από τον μεσοθάνατο του ύπνου στην ζωή<br /><br />στάλα στάλα προσμένω τον παίκτη που αναπαύεται<br />μα το παιχνίδι μισοτελειωμένο είναι!!!!<br /><br />λάμπει ο έσπερος<br />το δικό μου άστρο<br />σταγόνες γλυκό νερό κρύβω στο παγούρι μου<br /><br />...έλα να με βρεις...<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7079925235062465059?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-18453976428036199172010-06-02T05:47:00.000-07:002010-06-02T06:01:58.435-07:00<span style="font-family: arial;"><span style="font-family: courier new;"></span></span>Σηκώνω στούς ώμους μου των αιώνων τα κύτταρα<br />του φοβισμένου μου προορισμού<br />τις κίβδηλες ελπίδες<br />μοναδικός καθρέφτης ο εαυτός μου<br />το στίγμα της αλύπητης εξαφάνησης βαστά<br /><br />χαρτοκλέφτης της ζωής έβαλε μυαλό η ανάμνηση<br />και με ράκη ντυμένη με κυνηγά<br />σέρνει των ονείρων τις παλαιωμένες ακίδες<br /><br />που πήγε της άνοιξης το βαθυπράσινο γέλιο?<br />ποτίστηκε η γη με ανάρια σύναξη...<br /><br />λεπτεπίλεπτη η σκέψη μου<br />τις σκιές του απόβραδου φυλάκισε<br />πλατύστομη υδρία στέκει άδεια στην γωνιά της<br /><br />και εγώ...<br /><br />σε κλοιό αδιαπέραστο ξεκαλουπώνω τις προσδοκίες<br />και γελώ...γελώ ασταμάτητα<br />κοιτώντας ένα σύννεφο να κλαίει σιωπηλά...<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1845397642803619917?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-20452642806546725542010-05-07T02:02:00.000-07:002010-05-07T02:39:58.828-07:00<span style="font-family:arial;"><span style="font-family:arial;"><span style="font-family:courier new;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:lucida grande;">'Ηρθες θρονιάστηκες στης φαντασίας το ερημικό μπαλκόνι<br />κυρά.....<br />από άλλες εποχές και τόπους φερμένη<br />στο μέτωπο άνθη στήριζαν το βλέμμα σου<br />ηδύφωτοι μετεωρίτες τα σφαλιστά σου βλέφαρα<br />τρέχει ο χρόνος<br />αγέρας το τιμόνι γύρισε της ρέμβης<br />και εσύ....<br />ανάμεσα στις ανθισμένες κερασιές χορεύεις<br />μαζί με μυριάδες πέταλα<br />στροβιλίζεσαι λυγιέσαι<br />στο κεντημένο πέπλο σου<br />την καμπύλη του λαιμού σου αποκοιμίζεις<br />ποτάμι τα μαλλιά χαιδεύουν τους λαγόνες<br />γελάει ανέφελος ο χρόνος<br />στης νιότης την ανεμελιά<br />τις ρυτίδες του φωτεινού προσώπου σου ξεχνάει<br />στις ρωγμές της νύχτας<br />συνταξιδιώτης το όνειρο<br />με αργυρές σταλαματιές ραντίζει την μορφή σου<br />ερωτεύεται ο χρόνος<br />γελαστός τραγογένης λυγιέται ...σιμώνει<br />στο δάσος με τα σφεντάμια κυνηγούσες το όνειρο<br />με τα βέλη βαμμένα, από το χρώμα των ματιών σου<br />κλαίει μαζί σου ο χρόνος θρηνεί<br />τις άσκοπες σπονδές σου αχολογεί<br />αλάργευες την σμίξει των φρυδιών σου<br />κρεσέντο παίζει ο χρόνος<br />με κλεφτές ματιές πεντάρχοδη την άρπα της ζωής σου<br />θα κοιμηθείς στου βασιλιά τα διαλεχτά δωμάτια<br />σύντροφος μαζί του<br />στον θάνατο στεφανωμένη<br />με φύλλα χρυσά βελανιδιάς<br />ησυχάζει ο χρόνος....και εσύ<br />χλωμή με νεκρικά κτερίσματα ντυμένη<br />στα γόνατα του βασιλιά αποκοιμήθηκες<br />στην λύθη κωπηλατώντας περιπλανιέσαι<br />κρυφογελάς...κατορθώματα αγναντεύεις<br />.....ησύχασε....<br />ένα άσπρο περιστέρι<br />στην καρδιά σου, ξεδίψασε Βερενίκη<br />Ελπίδα<br /></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-2045264280654672554?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-64227811471172205202010-02-21T07:37:00.000-08:002010-02-21T07:59:56.705-08:00Ασε.. καμμιά μην έχεις έγνοια<br />αν της πορτοκαλιάς τους ανθούς<br />αφήσεις καταγής να πέσουν<br />αν της αγάπης τα φτερά σε παλάμες<br />λυπημένες τρέχουν να κουρνιάσουν<br />του ήλιου οι αχτίδες<br />στο βαρύ νεφέλωμα αν σβήσουν<br />άβαφα τα νύχια αν κρυφτούν<br />ανάμεσα στα ξέπλεκα μαλλιά σου<br />τα λόγια με χρώμα πορφυρό <br />αν βάψουν την φωνή σου<br />τον ντελβέ στο βυθό του φλιτζανιού<br />σκοτεινά μαντέματα αν προμηνύει<br />άσε την υποταγμένη μέρα<br />με χρώματα βελούδινα αν βάψει<br />της τροπαιούχας νύχτας τις σπηλιές<br />αν της σκέψης το δωμάτιο το διαλεχτό<br />τους ψεύτικους πύργους του ικετεύει<br /><br />μα ναι...θυμάμαι<br />μέσα στην ερημική ερωτοτροπία<br />βρήκα δυο μικρά λουλούδια<br />που μόλις έθαψαν με τα άνθη τους<br />ανάμεσα στις έγνοιες της καρδιάς μου<br />δυο σμαραγδιές σταξιές αψέντι...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6422781147117220520?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-9646926219604120682010-02-21T03:39:00.000-08:002010-02-21T03:52:42.074-08:00Με κλειστά τα βλέφαρα<br />γεμίζω αρώματα<br />καθρεφτίζομαι στους κύκλους των νερών<br />απόμακρες θύμησες σαγηνεύουν<br />την αφή στα δάχτυλά μου<br /><br />ξεκρέμασα τις φιγούρες των ονείρων<br />έχουν μέσα τους τον λυγμό<br />που φέρνει ο άνεμος<br />με αγκαλιά την μοναξιά<br />σε λασπωμένα αυλάκια λογιών, λογιών<br />έρωτες ξεψυχούν<br /><br />σε μεσαιωνικά χωριά που κρέμονται<br />στα γρανιτένια βράχια είναι χτισμένο το όνειρο<br />το αγγίζουν στο διάβα τους τα πουλιά<br />το αρχίνημα της μέρας ξελογιάζουν<br />μύνημα ελπίδας και ανακούφησης<br />καρσί στον ήλιο στέλνουν<br /><br />και εσύ αρχηγίνα ευθύβολος<br />λιομαζώχτρα ζωή<br />ξελόγιασες....μέθυσες τους οιωνοσκόπους<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-964692621960412068?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-46573172503618991542010-02-21T03:14:00.000-08:002010-02-21T03:37:09.220-08:00Δεν έχω πιά τίποτα να προσμένω<br />την φυγή αναζητώ... κοίτα<br />αδρό της νύχτας το χαμόγελο<br /> στο πρόσωπο χαράδρες σχηματίζει<br />μέσα στα ξέπλεκα μαλλιά <br /><br />μικρές λόχμες κρύβουν την μορφή σου<br />σαν το στάχυ λιγιέμαι<br />πότε εδώ, πότε εκεί<br />σωπαίνω..<br />μιας ανοιξιάτικης λαμπυρίδας το αμυδρό φως<br />με σιγαλιά περιμένω<br />τους λυγμούς μου, να κρύψει<br /><br />και εσύ γυναίκα στέκεις αγέρωχη<br />με τον αυλό στα χείλη<br />νότες ευωδιαστές γλιστρούν ανάμεσα στα δάχτυλά σου<br />ακάλεστη σαν ήρθες θρονιάστηκες<br />μες της αυγής τα καθαρά σεντόνια<br />σωπαίνω...<br /><br />όπως της χαμομηλιάς τα πέταλα<br />έγειρα τα βλέφαρα στου φεγγαριού την χάση<br />τοξεύτρα...<br />στα άβαθα ρηχά της θάλασσας<br />αστέρια του βυθού γενναιόδωρα σκορπίζεις<br />ως να λυθούν τα μάγια της επίμονης σιωπής<br />ζωή είναι το όνομά σου!!!<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4657317250361899154?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-33822884062778851352010-01-28T06:28:00.000-08:002010-01-28T06:39:11.030-08:00τα καλύτερα ποιήματα<br />πάντα χειμώνα τα έχω γράψει<br />μέσα στου παγωμένου ήλιου την γκριμάτσα<br />αέρινες κοπέλες οι νιφάδες<br />μου χαμογελούν<br />κάνοντας σκέρτσα ερωτικά<br />φουρκίζουν τις ελπίδες μου<br />απο της φυλακής μου το μικρό παράθυρο<br />μια στάλα άσπρο του ουρανού αγναντεύω<br />χειμώνας έλεγα<br />και θαρρείς άκουγα την θάλασσα<br />με ορμή τα βράχια να χτυπάει<br />και εγώ με ένα μικρό ραβδί<br />σχήματα χάραζα στον ξεφλουδισμένο τοίχο<br />εδώ βρίσκομαι....υπάρχω<br />με μια άρρωστη φιγούρα συντροφιά<br />κόκκινα τριαντάφυλλα στο πάτωμα σκορπίζω<br />γιατί εδώ μονάχη τριγυρνώ<br />κρατώντας ένα ρολόι<br />που οι δείχτες του σταμάτησαν<br />σε σκόρπια όνειρα...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3382288406277885135?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-77046149267626467122010-01-06T09:07:00.000-08:002010-01-06T09:13:22.188-08:00Άγγιξε, με τα ακροδάχτυλα της νιότης <br />εσύ φανταστικό άστρο αλαργινό, της πιο λευκής παρουσίας μου<br />κενή η σελίδα των μύχιων σχημάτων της νύχτας<br />φλύαρη σπουδή..<br />όνειρα απαιτείς ..όνειρα που στροβιλίζονται στο κλειστό μου παράθυρο<br />Έλα… εσύ σκόρπισε, την αύρα της μυθικής εταίρας<br />που με γλύκα ατέλειωτη <br />σκούπιζε τα σεντόνια, του έρωτά σου<br />σε λευκά κρεβάτια ξαπλώνει τείνει το χέρι<br /> σε προσκαλεί<br />εραστή της ζωής συνεχιστή του αδύνατου χτύπου <br />η κραυγή καθώς το δόρυ μπήγει κατάστηθα<br />την σουβλερή του άκρη<br />Χτύπος και κραυγή ένα…έρχεται το αίμα <br />με πλημμυρίζει….<br />μπα….. θα συνηθίσω πολλά τα χρόνια<br /> μέσα σε ωκεανό γαλάζιο<br /> ξύπνησαν….. φλυαρώντας οι ύμνοι<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7704614926762646712?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-69597156746319106472009-12-28T07:54:00.000-08:002009-12-28T08:00:46.183-08:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Casteri%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--><o:p></o:p>Σαν της μηχανής το βουερό βήμα <br />ακατάπαυστα ακροβατώ ανάμεσα σε στοές σκοτεινές <br />Μέσα από κυματισμούς ασήμαντους <br />εδώ πάντα πιστός, περιμένω ένα δέντρο να με <br />σκεπάσει με την δροσιά των χρόνων του <br />Σκότωσε με αθωότητα, σκότωσε με.... <br />Πώς να ζήσω χωρίς τις σπονδές σου? <br />Πώς να ζήσω χωρίς το ωχρό σου πρόσωπο? <br /> <br />Πλανιέμαι μεσιτεύοντας πενταροδεκάρες <br />ξεδίπλωσα του οικείου χαμόγελου την γενναία εγκατάλειψη <br /> <br /> <br />Που είναι τώρα ο έρωτας? Ποια αχνάδα κάλυψε την χθεσινή ανέφελη ζωή? <br />Ποια ασημόσκονη την σκέψη σαγήνεψε? <br />…μην πάρεις άδικα έναν δρόμο..όλοι δικοί μου είναι.. <br />χωρίς το πρόσωπό σου δεν υπάρχει ευδαιμονία <br />Μείνε αθωότητα μείνε… <br />θα σκεπάσω με κλώνους απλά, το γυμνό σου ανέγγιχτο σώμα <br />ευχήθηκα για μας <br /> <br />Ελπίδα <br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-family:georgia;"></span></span><o:p></o:p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6959715674631910647?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-47318297152080553712009-11-01T05:35:00.000-08:002009-11-01T05:37:31.440-08:00Να σε αντάμωνα στον σωρό με τα λάφυρα της νίκης<br />Πέρα στης αύρας τους σκορπισμένους τους ανθούς<br />Στο μοναχικό μου μονοπάτι που παίρνω για να σε συλλογιέμαι<br />Στης θάλασσας τους θυμωμένους τους αφρούς<br /><br />Να σε αντάμωνα στου μαΐστρου τις ριπές που τα μαλλιά ανακατεύει<br />Στα λεπτεπίλεπτα γυρίσματα των δαχτύλων του χεριού μου<br />Στης νιότης τα μαργαριταρένια δόντια που φωτεινά χαμογελούν<br />Στα αγάλματα τα αρχαία που λαβωμένα από του χρόνου<br />Το τουφέκισμα δεν σκόρπισαν μα στέκουν, με έπαρση ανδρεία<br /><br /><br />Στου ονείρου μου τον δρόμο τον ανέγγιχτο<br /> ανάμεσα σε βότσαλα υγρά γλυμμένα με το κύμα<br />Το χρώμα των ματιών σου στην παλάμη μου να κρύψω<br />Και όταν η νοσταλγία με θλιμμένες νότες μουσικές μ αγγίξει<br />Να άνοιγα τα χέρια και εσύ μ αγάπης λούσα να με ντύνεις<br /><br /><br /> Αχ για μια στιγμή μονάχα να σ αντάμωνα<br /> στου ήχου τον αντίλαλο που επαναλαμβάνει την φωνή μου<br /> στης νοσταλγίας το άλογο αναβάτης να καλπάσω<br />και με κόκκινα όνειρα στον ορίζοντα να γράψω το όνομα σου<br /><br /> Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4731829715208055371?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-58967690220646950982009-08-01T01:26:00.000-07:002009-08-01T01:28:09.216-07:00Αγαπώ τον χορευτή που πλαγιαστά βαδίζει<br /> στης μορφής την αδιόρατη σκιά<br />πως χαμηλώνουν τα φτερά τα χελιδόνια<br />όταν της ανησυχίας ο αέρας τα ηλιοτρόπια χαϊδεύει!!!<br />Ένα μυστήριο προσκύνημα εξαπλώνεται<br /> στης ατμόσφαιρας την υγρή αχλή<br /><br />στο φως των προβολέων ο χορευτής<br />συνεπαρμένος στης φιγούρας τον ειρμό<br /> περίβλεπτος βαδίζει<br />στης σκηνής την απέραντη ευδαιμονία<br />σιγή μεσημεριού....<br />θαμπές προσδοκίες με όνειρα σμιλεύονται<br /><br />μάτια θεόρατα κοιτούν δυο ώριμα αστέρια<br />διάφανα φτερά τυλίγονται στο σώμα<br />του στροβίλου το μεθύσι ψιθυρίζει<br />είμαι εδώ…ζω.<br /><br /> Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-5896769022064695098?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-91242731413857803512009-07-07T09:38:00.000-07:002009-07-07T09:41:26.775-07:00Πέντε εφτά τέσσερα δυο<br />αργός ρυθμός, στης ανηφόρας την κίνηση<br />μαζί με πνοή εκπνοή<br />κάνουν την ζωή να ταξιδεύει<br />να ζυγιάζεται<br />κάτω από το βάρος αυτής της εντυπωσιακής<br />γλυκόξινης ηδονής<br />που μακάρια απόλαυσα<br />ανυποψίαστη…<br />χάθηκα μέσα στην αυτογνωσία της ύπαρξης μου<br /><br />με το κλάμα ενός νεογέννητου<br />μοιάζουν<br /> το σούρουπο οι σκιές<br /> έχουν κάτι από μένα<br />μια γυναίκα άγνωστη…<br /><br />ακόμα μια<br /> ήττα της αγάπης<br />γελά μέσα από τις χαραμάδες<br />της λύπης<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-9124273141385780351?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-62978667705511000462009-06-10T07:06:00.000-07:002009-06-30T02:50:35.254-07:00Προσπάθησα να διώξω τα δάκρυα<br />μα είναι επίμονοι επισκέπτες<br />μέσα στου πουθενά την υγρή κενότητα<br />χωρίς ιαχές, αργά<br />μυρωδιές χωρισμού αιωρούνται… αναδεύουν<br />γαλάζια κύματα σκεπάζουν με το κρύο τους φτερούγισμα<br />του πόνου την επίπεδη κίνηση<br />στις στοιβαγμένες πέτρες μιας πεθαμένης ανάμνησης<br />αργοκίνησα γλιστρώντας ανάμεσα στα δάχτυλα μου<br />την σιωπή σου..<br /><br />της εκμηδένισης βράχοι σκληροί ας σκεπάσουν<br />με την πύρινη περπατησιά τους<br />τις προσμονές της απελευθέρωσης<br /><br />δεν θυμάμαι...<br />Eλπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6297866770551100046?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-2215184224989628712009-04-28T10:37:00.000-07:002009-04-28T10:38:28.954-07:00μην με χρεώνεις<br /> νερό ασταμάτητο κυλάει το αίμα στου δρόμου τις άκρες<br /> το όνειρο έγινε δράμα στις οθόνες<br />μ αφθονία σκορπίζει κλάμα<br /><br />γυμνή, απόμεινα χωρίς την φορεσιά της διαλεχτής ψευδαίσθησης…<br />ζήσε, μου λέει ο χαμένος καιρός και γίνε γενναία!!<br />πεταλούδες ανάμεσα σε λουλούδια νεκρά μου χαρίζει, το βλέμμα σου<br /> με λέξεις χορευτικές που κύκλους κάνουν μέσα στης μικρής ώρας την πεθαμένη ασφάλεια<br />ψιθυρίζω ελπίδες σκιερές<br /><br />Η θάλασσα δίνει , τροφή στους γλάρους που πετούν σκυλεύοντας<br />ανούσια λαξευμένα ποτέ…<br />τώρα η ποτέ…<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-221518422498962871?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-78996065394085076522009-04-22T06:52:00.000-07:002009-04-22T07:00:40.032-07:00Μην αρνηθείς…πως<br /> μέσα στης ελπίδας την ανέφελη προσδοκία<br />λερωμένη κηλίδα στέκει το εφήμερο<br />μην αρνηθείς<br /> στις λακκούβες του λαιμού σου<br />παράτολμα όνειρα ξεπλύθηκαν, σβηστήκαν<br /> μην αρνηθείς<br />μια δεύτερη φορά τα φτερά σου σαν ανοίξεις<br />στου έρωτα τα νοτερά σεντόνια<br /> φωτιά, αχνά θα κυλήσει<br />μην αρνηθείς<br />μες της βροχής την υγρή παγίδα<br />ξεπλένονται τα αρώματα φιλιών λεηλατημένων<br />μην αρνηθείς<br /> στην μουντή βουή μιας κυριακής του μάρτη<br />το απρόσμενο πως λαχταρά, την ζωή να ζωγραφίσει<br />μην αρνηθείς και μένα<br />καθώς μια θλίψη ανυπόστατη<br /> στα μάτια σου… μαντεύω<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7899606539408507652?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-20392388586740821492009-04-11T08:12:00.000-07:002009-04-11T08:13:28.230-07:00Μέσα στα υδάτινα βάθη των σκέψεων μου<br />με φώς σαν ένδυμα σκεπάστηκαν οι θύμησες<br />σκιερά κρόσσια τύλιξαν το βλέμμα σου<br />κουλουριάστηκα μέσα στων νερών τις ηχηρές φυσαλίδες<br /> πως καταπίνει νύχτα τα έπη τραγικών ποιητών!!!!<br /><br /> ξέρω ότι αν αποφύγω τις στημένες ώρες<br />των φλύαρων λόγων<br />ασφαλής θα παρατηρώ τις γραμμές του προσώπου σου<br />μην δακρύζεις… αναδεύουν οι δράκοι<br />μέσα στις σπηλιές των βράχων<br /> σκέψεις μαγικές αναφύονται<br /><br />τα ώριμα φρούτα του καλοκαιριού<br /> στην σακούλα λησμονημένα, ξεψυχούν<br /><br />ευγενικά αέρινη, η σκιά της λήθης..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-2039238858674082149?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-91172713682837506242009-03-24T07:38:00.000-07:002009-03-24T07:39:20.520-07:00ρομφαία περιστρέφεται στον λαβύρινθο της εκλεκτής μου<br />δήθεν έγχρωμης ύπαρξης μου<br />αιωνόβια έλατα καλύπτουν τα περιστύλια των αμυδρών μου σκέψεων<br />Το γνωρίζω αυτό το γαλάζιο βασίλειο,<br />Συνεχώς περιδιαβαίνω, αλαφιασμένος<br />αναζητώντας<br /> πολύχρωμα χαμηλωμένα φώτα…<br />τα όνειρα πεντόφραγκα στοιβάζονται στο εκρεμμές<br />της αδημονίας μου.<br />Εκμαυλίζομαι..εκπνέω..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-9117271368283750624?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-42442093192639008252009-02-23T02:58:00.000-08:002009-02-23T03:04:00.098-08:00Ξέρω, θα σταθώ στην άκρη της κορυφογραμμής<br /> ελπίζοντας , να με δεις<br />Αμφιβάλλω αν , στους γαλανούς ίσκιους του απογεύματος<br />χάιδεψες ,τα φθινοπωρινά φύλλα μιας λεύκας<br />στις αυλόπορτες των χαμηλών σπιτιών στεγάζεται<br /> ανυπέρβλητη<br /> η μοναξιά των ακινήτων ελαιώνων<br />σιγανά, έλα κοντά μου, μαζί να δούμε ένα ξημέρωμα<br /> στην αφή σου καταθέτω την χθεσινή μου ημέρα<br />. .σιώπησα!!!!!!!<br />σε αλλόκοτους λευκούς ορίζοντες , βαθιά πίστεψα<br />κύλισαν τα γόνατα στην γη… τι να πεις….<br />ερμητικά κλειστούς κόσμους αγάπησα.<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4244209319263900825?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-34326459242607559702009-02-17T07:20:00.000-08:002009-02-17T07:23:40.603-08:00Μέσα στα ίχνη της ματιάς σου<br /> βρήκα της ζωής τον χαμένο κρίκο<br />ασημένια αλυσίδα που χει σπάσει<br /> με σύραν μακριά μάγισσες, θρύλοι<br />από της αγκαλιάς την ήρεμη θάλασσα<br /><br /><br />δύο λευκά τριαντάφυλλα τα λόγια σου<br />στο φιδωτό μονοπάτι της προσμονής<br />έπλεξαν, χρώματα μύρια<br />της μικρής μου ανάπαυλας εσύ<br />γλυκύτατη θύμηση.<br />Ελπίδα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3432645924260755970?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-79724032642503050982009-02-13T03:54:00.000-08:002009-02-13T03:56:27.421-08:00Ανάμεσα στά στοιχειωμένα δάση<br /> καταμεσής σε βουνίσιες διαδρομές<br />σκεπασμένες με τα φθινοπωρινά φύλλα<br />αναζητώ , διάφανους ελπιδοφόρους ορίζοντες<br /> ελαφρά εκτροχιασμένη η προσμονή<br />σαν ιριδίζουσα σκιά, των συσκευασμένων ιδεών<br />ω… μια καρικατούρα γελοίου αναγνώσματος<br />εξευτελίζομαι……<br /> ψάχνοντας εκκολαπτόμενα όνειρα<br />μες του απογεύματος την αχλή<br /> στις σκοτεινές ώρες της αιχμαλωσίας μου<br /> ταίρι μου, έχω την φωνή μου<br /> παράτολμη χίμαιρα αλλοίωσε την ψυχή μου<br /> σε βαθιά πεζές συγκινήσεις<br />ένιωσα ρίγος κοιτώντας τα πεταμένα ράκη<br />την μυστική αμφίβολη, ημέρα<br />σκοτεινό το νεφέλωμα στης πόλης το χάος<br />άσπρα τα πρόσωπα πίσω από κάγκελα<br />θυμωμένη η θεότητα, στου αντιπάλου χρόνου την ροή<br /> εικόνα ασπρόμαυρη του ξεθωριασμένου μου νου<br /> εμποτισμένη με νερό<br />από τους μακρινούς μουσώνες<br />την φωτεινή εποχή ασημένια ανέμη, τύλιγε στον άγριο άνεμο<br />συσκευασίες με ανυποψίαστα όνειρα<br />στην καρποφόρα αγκαλιά, ….ένα τυρκουάζ φτερό<br />Ελπίδα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7972403264250305098?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-86796308566675043822009-01-14T08:15:00.000-08:002009-01-14T08:17:16.825-08:00Τα βλέφαρα εκστατικά κλείσαν, <br />άηχη η κραυγή βγαίνει απ’ το στόμα<br />μοναχικό κορδόνι κρεμασμένο στο λαιμό σου ο έρωτάς μου<br />στέκει ορθός, για να στήσει την σκηνή του ανάμεσά μας<br />βαρύ έρεβος κύκλωσε του πόθου την ανεξέλεκτη βουή<br /> αυθαίρετη η ανάσα σου..<br />κυλινδρικά φωτίζει τα κορμιά μας<br /><br />στην κορυφή ψηλά του πύργου της απολαυστική αναζήτησης<br />οι πρώτες ακτίνες της αυγής ξεμύτισαν<br />εκθαμβωτικά ασάλευτος στεκόσουν<br />δεσμώτης στης αγκαλιάς την ζεστή ευλογία<br />σαν ένα σκοτεινό επικίνδυνο κενό<br />ξεδιψασμένη η γλώσσα, πηγή που ανέβλυσε της νύχτας τις ελπίδες<br /><br />ρυθμικά ανεβαίνει το στήθος,<br />ώρα μαγική το ξόρκι της σιωπής<br /> (περιστασιακοί) αδιαίρετοι οι ψίθυροι ,<br /> τραγούδι εξαίσιο μελωδικό ακούγεται<br />θα σπάσεις….ερωτικός ιστός μας τύλιξε<br /><br />στον σκοτεινό λάκκο του ύπνου<br />Τα όνειρα καιροφυλακτούν, με το αιχμηρό τους δόρυ<br />αγγίζουν το κορμί σου<br />Άγριος άνεμος με παρέσυρε… χάθηκα<br />έχω τα χέρια σου πλεγμένος κισσός στους ώμους μου.<br /><br />αν μ αγάπησες χαμογέλα μου<br /><br />Eλπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-8679630856667504382?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-66419092402884363992009-01-04T00:50:00.000-08:002009-01-17T01:21:28.301-08:00Σ αυτό το λιμάνι πάντα μένω<br />ακίνητη…. κοιτώ τα πλοία<br />γεμάτα τα αμπάρια τους<br />ελπίδες, όνειρα τσαλακωμένα<br />Ιαχές στο έρεβος της νύχτας, οι ανέφικτες επιθυμίες μου<br />μ αγκαλιάζουν σαν την αγράμπελη<br />στο διάζωμα αρχαίου ναού ερειπωμένου<br /><br />στου μύθου τον γαλάζιο τον αχό, σου έκλεψα την φράση την έκανα<br />κείμενο, ποίημα, λυρικό<br />Μην μ’ αφήσεις μόνη να σε περιμένω<br />φοβάμαι τις σκιές πίσω από τις βαριές κουρτίνες<br />των ανήλιαγων δωματίων στα ξενοδοχεία της αγανάκτησης..<br /><br />Πίσω από τα κλειστά παράθυρα εφορμούν τα ξωτικά<br />με κοιτούν ειρωνικά από τις γρίλιες<br />ξεδιάντροπα ,προβάλλουν …..<br />με κυκλώνουν ζητούν να με ταπεινώσουν<br /><br />Βγαίνουν οι ερινύες με τα μάτια μια απειλή,<br />με σφιγμένα πρόσωπα<br />Φοβάμαι…<br />Από τους τοίχους της ταπετσαρίας<br />μαραμένα πέφτουν τα μπουκέτα, χλωμά στο μισοσκόταδο,<br />χάνουν τα πέταλα τους, την στιλπνότητά τους<br /><br />ξεψυχούν λυπημένα, σχηματίζοντας κύκλους αιμάτινους στο πάτωμα<br />αιωρείται η σκόνη<br />λαμπυρίζοντας ,<br />γύρω από μια ξεχασμένη ηλιαχτίδα που κλεφτά εισέβαλε σαν σφαίρα το δωμάτιο<br />γεμίζει σκιές η απουσία σου….έλα για λίγο να μ αγκαλιάσεις<br />την αυταπάτη ποθώ να νιώσω…<br />το πιο γλυκό πράγμα στον κόσμο..<br />Ελπίδα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6641909240288436399?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-51525427681310449402009-01-02T11:25:00.000-08:002009-01-02T11:27:24.715-08:00Σιωπή απλώθηκε παντού<br />του ήλιου το μικρό καράβι επήρες<br />και έβαλες πλώρη…<br /><br />μέσα στα ονείρατά μου, μόνος ταξίδεψες<br />στο δρόμο σου, φοβέρες εμπόδια, ‘στήσαν<br /> μα εσύ, τραγουδούσες και τα πουλιά<br />ξαφνιασμένα πετούσαν..<br />λες και μια μάγισσα τα σήκωσε<br />από του ύπνου την ζεστή φωλιά τους..<br /><br />χάθηκες – λησμόνησες τα βήματα<br />που αντάμα σύραμε στης ζωής<br />τον κρυστάλλινο τον κύκλο..<br /><br />αναπολώ τα μάτια σου..δυο σταξιές καφέ..<br />σε χώμα ξερό ακουμπισμένες<br />ένα ταξίδι ζητούσα να πάμε<br />το βλέμμα μαζί να ατενίσουμε<br />στην βουή της απέραντης θάλασσας<br />πιασμένοι χέρι – χέρι. Νικητές<br /><br />Αναπνοή – εκπνοή είναι η ζωή μου<br />για σένα….<br />μιας στιγμής άνοιγμα ήταν<br /> σύννεφα λευκά μες στης καταιγίδας την δύνη<br /><br />κρεμώ στους τοίχους<br />δικά μου αισθήματα<br />πάρε τα ...ξεπούλησέ τα στην στιγμή<br />τα δάκρυα της λύπης μου<br />αφαιρώ από της λεύκας<br />τα κίτρινα φύλλα…..<br /><br />απόμαχη στο οχύρωμά μου.<br />Περιμένω την ήττα…<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-5152542768131044940?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-44140797144851267412008-12-17T03:57:00.000-08:002008-12-18T02:21:06.529-08:00Βρέχει και γέρνουν λοξά οι σταλαγματιές<br />σαν τις χτυπά με μίσος ένας άγριος άνεμος<br />σύννεφα σκούρα σε τύλιξαν,<br />σκοτεινιασμένος ο ήλιος και εσύ ακούμπησες<br />στο πολυπλάνητο κιγκλίδωμα της φαντασίας μου..<br />λουσμένος στα πολύτιμα στολίδια σου!!!!<br /><br />κοιτάζω έξω τις μακριές κορυφές των δέντρων, γέρνουν<br />συνεπαρμένες από την ευγένεια σου<br />λυγίζουν, ζητώντας τα μάτια σου, εκλιπαρώντας<br />να σ αγγίξουν, χαϊδεύουν φευγαλέα την σκιά σου..<br /><br />έχει μιαν αγριάδα έξω ο καιρός<br />και εγώ στην μελαγχολική μου κάμαρα<br />συλλογίζομαι το ξεπεζεμένο άρμα του ονείρου μου<br />άδειο, χωρίς αναβάτη με τα αφηνιασμένα άλογα να τρέχουν<br />ξέφρενα, στης σκέψης το ανήλιαγο δρόμο..<br /><br />πότε θα νιώσω καλά?<br />Κράτησέ με…<br /><br />Ελπίδα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4414079714485126741?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-35442255068375914232008-12-03T08:44:00.000-08:002008-12-03T08:47:08.830-08:00Μέσα από τον τρεμάμενο άνεμο<br /> που γέρνει πλαγιαστά τις κορφές των δέντρων<br />έρχεται ο αχός της σκέψης σου<br />στραφταλίζει το πρόσωπο<br />ασημένιες σταγόνες εδώ και εκεί<br />κατάχαμα ριγμένες οι θύμησες<br /><br />Στο τραπέζι της κουζίνας αφημένο το όνειρο<br />μάγισσες το κύκλωσαν<br />μεθυσμένο χορεύει ….<br /> ακολουθεί σκοπούς, προαιώνιων μυστηρίων<br /><br />στης μοναξιάς το γκρίζο μονοπάτι<br /> χρωματιστό μελάνι απλώθηκε<br />μαύρο πουλί, επάνω στο χαρτί<br />ζωγραφίζει με το ράμφος του<br />σκιαγραφεί σχήματα, ερμηνεύει χρησμούς<br />τρέσες τα μαλλιά σου, καλύπτουν<br />της νύχτας τον μανδύα<br /> σημάδια ,χαρακιές…οι επιθυμίες<br /><br />ξαναγεννιέται πολυάστερος ουρανός<br />λαχανιασμένα τα λευκά δάχτυλα αγγίζουν<br /> μέσα στην ηδονική παρουσία μαστούς..<br />θηλές ρόδινες ,στο χαμηλό κρεβάτι<br />τα όνειρα συνωμοτούν ,κάνοντας επιδέξιο έρωτα<br /><br />σαν βέλη καρφώνονται στην πλάτη, στους ώμους<br />αργές μπερδεμένες οι αισθήσεις…<br />είναι σχεδόν απομεσήμερο..<br />που πήγαν οι εραστές?<br />Αυτός ο γρίφος είναι αδιέξοδος<br /><br /> Ελπίδα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3544225506837591423?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-32327605134964692422008-11-02T11:17:00.001-08:002008-11-03T03:13:01.522-08:00Αγάπες πικρές – στοιχειωμένες<br />θρηνητικά τραγούδια αποχωρισμού<br />ξεπηδούν από το σταμνί των θυμήσεων μου<br />οι ιβίσκοι κλείσαν τα κόκκινα άνθη τους,<br />μαραθήκαν αντίκρυ στον ήλιο<br />τι τα θες…..όλα χάνονται – σβήνουν,<br />τον ρυθμό μου ζητώ να αυξήσω<br />να ανασάνω κινώντας για το αδιάκοπο φέγγος<br />Χωρίς φωνή, σιωπηλή μες της χώρας<br />την απέραντη μύσι,<br />κορίτσι μεστό που με σιγουράδα ανασαίνει<br />της ελπίδας την σκόνη,<br />φεύγω….εγκαταλείπω τους ήχους ,<br />της εύκαιρης ώρας<br />ελεύθερη πετά η πεταλούδα της νύχτας<br />και ας της καίει το φως, τα φτερά της<br />δεμένη με μάγια η αυγή φανερώνει<br />της μέρας την αραχνοΰφαντη στολή,<br />και εγώ ανεμώνη με κίτρινα πέταλα<br />ελπίζω, η μορφή σου να ξεπροβάλει<br />στην άσπιλη ώρα της συνάντησης<br />ίσως..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3232760513496469242?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-58660816387417474242008-10-18T09:47:00.000-07:002008-10-19T02:54:47.992-07:00Ελπίζοντας να καταταγώ στον στρατό,<br />του αμετανόητου ψεύδους , ξεκινώ την ημέρα μου<br /><br />Αφίσες στους δρόμους ,<br />παραπλανούν το εγώ μου.<br />Ανθρώπινες σκιές εναλλάσσονται<br />με την μουντάδα της σκέψης.<br />Άρχισε να βρέχει φιγούρες από τραπουλόχαρτα<br /><br />Φροστ…Φροστ πετούν τα πουλιά φοβισμένα,<br />προσπαθούν να κουρνιάσουν<br />να αποφύγουν την ρυπαρότητα<br />της διάτασης.....<br /><br />Διατρανώνω τον εκλεπτυσμένο μου ναρκισσισμό.<br />Νάρδοι τα αισθήματά μου<br />γλιστρούν χαμηλά στο ξέφωτο που τροφοδοτεί το ακατανόητο<br />Ναυάγησα….<br /><br />Πάρε το θάρρος της σιωπής σου!!!<br /><br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-5866081638741747424?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-35372278440705434302008-10-13T04:58:00.000-07:002008-10-13T05:00:42.471-07:00Παχύρευστο το σκοτάδι…ψάξτε, ψηλαφίστε<br />Σιδερώστε τα αισθήματά σας<br />Αφουγκραστείτε τα έξυπνα μάτια των παιδιών σας<br />Στην ζοφερή νύχτα που συγκλονίζει<br />Μην ροχαλίζεις πια παράδοξο – απροσδόκητο<br />Άσε τα όνειρα να αφηγηθούν<br />Το πάθος για την γνώση που έχει ανταμοιβή<br />Ξαπλώστε στα ξεχαρβαλωμένα κρεβάτια του παρελθόντος<br />Που αποπνέουν ευωδιές οικίας απλότητας<br />Όσο το περίγραμμα ενός αγκώνα είναι η υπεροψία<br />Πέφτει σπάει κατακερματίζετε<br />Μέσα στα προσωπικά σας διαμερίσματα<br />Βρέθηκε η μυστική είσοδος<br />Ανοίγει διάπλατα στις γυμνές αγκαλιές<br />Μην σφραγίζεται τα στόματα<br />Με υγρά, φλογερά, φιλιά…<br />Λαχανιασμένοι ακροβάτες στρεβλώστε<br />Τα ευλύγιστα κορμιά σας<br />Για να δείτε την ανυπέρβλητη δύση<br />Μια συντροφική σιωπή<br />Αιχμηρού ψεύδους, γελά στις οθόνες σας<br />Σαν νεογέννητο μωρό κλαψουρίζοντας<br />Πλημμυρίζει η συγκίνηση<br />Τα αδούλευτα χωράφια της θυσίας<br />Δυο….τρία χαλίκια στην πλατεία<br />Κουρσεύουν την συνάφεια<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3537227844070543430?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-52722354044332673792008-10-06T00:28:00.000-07:002008-10-10T05:53:53.139-07:00Πως να σε κάνω να καταλάβεις<br />πόσο ξεχωρίζεις?<br />πόσο μοναδικός είσαι για μένα?<br />τι να πω που δεν έχει ειπωθεί<br />ποτέ ως τώρα?<br />που δεν έχεις ξανά ακούσει?<br />ποιό στοίχο πιά ρίμα<br />να βρώ<br />να σου ταιριάξω?<br />να σου χαρίσω τον ήλιο...το φεγγάρι<br />της νύχτας τον βελούδινο μανδύα?<br />πολύ κοινότυπο...πεζό!!!<br />πως λοιπόν να ξεχωρίσω?<br />να σου δώσω αγάπης δείγμα<br />προτώτυπο καινούριο και ανείπωτο?<br />βήματα κάναν οι αιώνες όλα ειπώθηκαν<br />αδειάσαν σαν βρόχινο νερο<br />γέματο λάσπη...<br />πως να σε κάνω να στρέψεις την ματιά σου<br />προς εμένα?<br />μα να!!! δες το σμίξιμο των ρυτίδων στο μέτωπο μου<br />κοίτα με λοιπόν...να κοίτα και...γέλα<br />όχι δεν νιώθω ότι με ειρωνία θα γελάσεις<br />ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτο!!!<br />γέλα με γέλιο βγαλμένο από τα περιβόλια<br />που είναι ανθούς την άνοιξη γεμάτα<br />με γέλιο που βγαίνει απο τις μπότες του διαβάτη<br />καθώς γλυστρούν πάνω στα πεσμένα φύλλα<br />των φθινοπωρινών δέντρων<br />από τους μυρωμένους πορτοκαλεώνες<br />από της θάλασσας την κυματιστή βουή<br />από των άστρων το λαμπύρισμα<br />μέσα στης παγωμένης νύχτας την γροθιά<br />από τις νιφάδες του χιονιού που απαλά<br />ντύνουν τον σωρό με τα ξύλα του χειμώνα<br />στην αυλή μου..<br />γέλα με γέλιο βγαλμένο από τα βρύα<br />των υγρών βράχων<br />που τρέφονται τα άγρια κατσίκια των οροπεδίων<br />απο τις αναβλύζουσες πηγές των βουνών<br />καθώς ορμητικά κυλούν<br />γεμίζοντας με δώρα τις πεδιάδες<br />από τις σκοτεινές σιωπές μιας στοιχιωμένης νύχτας....<br />γέλα με γέλιο βγαλμένο<br />από το καλύτερο δωμάτιο...<br />εκείνο της καρδιάς σου!!<br /><br />απόψε θα μεθύσω...έτσι θέλω<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-5272235404433267379?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-89774156052079713982008-09-28T02:46:00.000-07:002008-09-28T02:59:36.736-07:00Μέσα από τον ανταγωνισμό των προϊόντων ξεφτιλίζομαι και εγώ<br />Πέντε - δέκα σημεία..<br />Πάρετε….πάρετε…<br />Οι επαναληπτικές παίζουν σε καλούς ρυθμούς..<br />Διατηρώ την πάλη των πιο αντίξοων μου αισθημάτων<br />Είναι ένα παιχνίδι των δακτύλων μου<br />Ατσαλάκωτο το εγώ μου με αποχαιρετά<br />Η έπαρση γονυπετής σκύβει εμπρός μου<br />Τι να την κάνω?<br />Με έχει εγκαταλείψει….<br />Είσαι βέβαιος καθώς εσύ ταλαντεύεσαι<br />Στης νύχτας την μαύρη σκεπή, είσαι βέβαιος<br />Ότι τα ανέκφραστα λόγια της ψυχής σου..<br />Θα στερεώσουν τους κύκλους της γης?<br />Μεταφέρω την πραγματικότητα…<br />Στους μακρινούς δρόμους των δικών μου γαλαξιών<br />Έρμαιο στην άψα της νιότης..περίμενα αδημονώντας<br />Το δείγμα της επιστρατευμένης σου ονείρωξης<br />Είναι ένα παιχνίδι των δακτύλων μου<br />Εκπλήσωμαι γιατί ακόμα δεν τα έχω καταφέρει..<br />Πρέπει να μιλήσω..<br />Κουράστηκα να παραμένω σιωπηλή<br />Παράξενο μου φαίνεται τούτο το μυστήριο<br />Θα ήθελα να ήμουν πάλι ακμαία<br />Όπως τότε που αγνοούσα το αδύνατο<br />Τότε που δεν είχε σκοτεινιάσει η ψυχή μου<br />Από τα μεγάλα παράθυρα έμπαινε το άσπρο φως<br />Κατείχα την απλότητα<br />Τότε που το στημόνι της ζωής ύφανε υφάδι<br />Ανεξέλεγκτων συμπτώσεων<br />Παρορμητικές ελπίδες<br />Υπεραπλουστατεύμενα σχέδια…χόρευαν εμπρός μου<br />Χορούς κυκλωτικούς…σαγηνευτικούς<br />Ζητώ τα ποσοστά της καρτερικότητας σου…<br />Ασπάζομαι τα λόγια σου..<br />Τον Σεπτέμβρη…είχα διάρκεια ωρίμανση<br /><br />Ακόμα μια φορά σε είδα μόνο…<br />Η μαργαρίτα…τι κάνει?<br />Η μαργαρίτα…α..έχει φορτωθεί<br />Τα δύσκολα όνειρα του φανταστικού!!!<br />Είναι ένα παιχνίδι..<br />Είναι .. να ένα ερώτημα<br />δεν έχετε απωλέσει όλη σας την<br />αθοώτητα?<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-8977415605207971398?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-10984427142851196622008-09-21T06:17:00.000-07:002008-09-21T06:48:01.614-07:00Μια παράξενη ένταση<br />πλέκει ιστό μέσα μου<br />σαν εμένα και εσύ αναζητάς<br />της άνοιξης τους ζεστούς καρπούς....<br />ορμητικές πέφτουν οι ανθηρές σκιές<br /> των μαγεμένων ήχων<br />έλα τώρα... στην αυλή την πλακόστρωτη<br />να φυτέψουμε βαθιά τους σπόρους<br />των πιό ανοιξιάτικων προσδοκιών μας<br />έλα...να ατενίσουμε μαζί<br />τους αργαλειούς που υφαίνουν<br />με χρυσό κορδόνι<br />αψεγάδιαστα όνειρα<br />χαρμόσυνες ελπίδες...<br />πεσμένα στή γη των ανθρώπων τα λόγια<br />ποδοπατούνται στούς πολύβουους δρόμους<br />άστοργα χέρια ξεσχίζουν τα όνειρα<br />ανέραστες ελπίδες σε κρύες αγκαλιές<br />καταφεύγουν φοβισμένες...<br />μάτια δυνάστες<br />κοιτούν στραμμένα στην δύση...<br />Σύννεφα γύραν<br />φίδια αστραπές κυκλώνουν το στερέωμα<br />μαστιγώνει το χώμα μια κόκκινη βροχή<br />πως σκεπάζει ο οριζοντας<br />τις λεπτές γραμμές της μνήμης!!!!<br />σηκώνω ψηλά το κεφάλι<br />με χτυπούν οι στάλες στο πρόσωπο<br />μέσα σε ένα σύννεφο φόβου<br />εγκαταστάθηκε η παλάμη μου....<br />μα να.... ο ουράνιος θόλος<br />άνοιξε..άξαφνα<br /><br />κέρδισα!!!<br />αναμαλλιασμένη γυναίκα<br />κυνηγά τους εφιάλτες της<br />άυπνος ήλιος ήρθε<br />στάθηκε στο μέσον της νύχτας<br />τα καστανά σου μάτια φωτίζει<br />αγαπημένε μου<br /><br />διάβασε το μήνυμα των χειλιών μου<br />καθώς ψυθιρίζω ανεπαίσθητα!!!<br />Ελπίδα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1098442714285119662?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-43372982486309083422008-09-01T08:57:00.000-07:002008-12-10T03:48:08.848-08:00Καθώς γέρνει η μέρα<br />κύκλωπες καταδιώκουν<br />της μνήμης την πλάνη<br />ανοίγουν δρόμους στην αθέατη άνοιξη<br />των παλμών....<br />βράχοι με τριγυρίζουν<br />σαν τα επωασμένα αυγά<br />στρουθουκαμήλου σε έρημη γη<br />ατελεύτητο άσπρο φως τους χαράζει<br />εαρινή νιότη καλπάζει<br />υψώνοντας μέτωπο<br />στου ήλιου το καύμα<br />καγκελόφραχτο παράθυρο ανοίγει..<br />απλανή το βλέμμα<br />δοσμένο σε σκέψεις...<br />η νύχτα θολή εφτασφράγιστη<br />καταγράφει τα φωτεινά διαλείμματα<br />του μυαλού..<br />έσβησε μέσα μου<br />ο ρυθμός του αδηφάγου νεφελώματος<br />σε μικρή κάμαρα με ήχους<br />και πέταλα...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4337298248630908342?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-9258047455239738852008-08-27T02:01:00.000-07:002008-08-27T02:14:37.286-07:00Αναδεύει ένας κύκλος<br />μέσα απο τις αιώνιες σπηλιές<br />του σεληνόφωτου..<br />ρομφαία περιστρεφόμενη ανοίγει τον δρόμο<br />αγγίζει των δέντρων<br />τις πλάγιες κορυφές<br />αβρό το αγέρι τις λυγίζει<br />θρόισμα φύλλων<br />της νύχτας σπάει την σιωπή<br />ασυγκράτητο ποτάμι το χαμόγελο<br />ξεχύνετε..<br />κατρακυλούν οι επιθυμίες<br />κυριεύουν τις πλατιές πεδιάδες του στήθους σου<br />όχθες με νερολούλουδα οι παλάμες σου<br />γνέφουν τ' αστέρια<br />υδάτινο σώμα χωρίζει στα δύο<br /> την γαλήνη του πόθου<br />ίσταμαι στο τελευταίο σκαλί<br /> του πορφυρού σου ονείρου<br />να περιγράψω τι?<br />τα ανομολόγητα δάκρυα ...<br />που πλέχτηκαν<br />ανάμεσα στις χορδές της άρπας?<br />μάντεψε....συλλογίσου!!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-925804745523973885?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-23068835191046127412008-08-25T02:22:00.000-07:002008-08-25T02:47:29.422-07:00Το αδύνατο γιγνώσκω<br />Μέσα από των μητέρων τις μορφές<br />οι σκιές του αδυνάτου<br />ελπίζουν να απελευθερωθούν<br />το αδύνατο γιγνώσκω<br />καί περιμένω της μοίρας την διαστροφή<br />να διασκορπίσει το πνεύμα της αλήθειας<br />το αδύνατο γιγνώσκω<br />απτές μορφές αγγέλων<br />κρατούν τους τέσσερις ανέμους<br />των πιό ελπιδοφόρων μου προσμονών<br />το αδύνατο γιγνώσκω<br />μουρμουρίζοντας ύμνους προσευχές<br />χορεύοντας σε μυστικιστικούς ρυθμούς<br />πάνω στα αναμμένα κάρβουνα των αναστενάρηδων<br />το αδύνατο γιγνώσκω<br />λάμψεις αστρικών ουράνιων σωμάτων<br />φωτίζουν τα μονοπάτια του νου μου<br />διερευνώ τα φωτισμένα υψύπεδα<br />των αισθημάτων μου<br />το αδύνατο γιγνώσκω<br />καμινάδα προεξέχουσα της σκεπής<br />είναι το αδύνατο<br />εκτείθεται στο φως<br />σπάει σκορπίζεται στών άστρων το φέγγος<br /> σε χιλιάδες εναλλαγές χρωμάτων<br />το αδύνατο γιγνώσκω<br />στίς παρυφές των γιγάντιων βουνών<br />πλανιέται η ευδαιμονία του αδυνάτου<br />απαλά κυλάει σαν ένα πλάσμα<br />ενωμένο άντρας - γυναίκα<br />την στιγμή της ηδονής<br />γίνετε ένα με το δυνατό<br /><br />Είναι η απλότητα <br />ένα κόσμημα κρεμασμένο στο λαιμό μου<br />....ιδού η γνώσις του αδυνάτου!!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-2306883519104612741?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-36029751526496070122008-07-31T07:23:00.000-07:002008-07-31T07:40:55.055-07:00Ξύπνησα κοιτάχτηκα στον ήλιο<br />μικρέ δρυοκολάπτη γατζωμένος στέκεις<br />στου δέντρου τις χαρακιές<br />ηλιόπληκτος ταξιδιώτης σε ξένη έρημο<br />τακ - τακ σκάβεις τραγουδάς...<br />πορσελάνινα θραύσματα τα όνειρα<br />στό χώμα πέφτουν<br />απόχρωση του μαύρου διαχέεται παντού<br />ακτινοβόλο το κορμί - κόκκινο σκουφί<br />γεμίζει το κεφάλι<br />ήρεμη θάλασσα είναι το κορμί σου<br />μυστική σιωπή ποδιών<br />κρύωσαν τα πατουσάκια σου μου είπες<br />καθώς κοίταζες την γη<br />δέσμιος του εκπληρωμένου πόθου σου<br />οι αισθήσεις ακανόνιστες ελπίδες<br />γυναίκες με μάτια ανέκφραστα<br />κατακόβουν το δέντρο με ξέφρενη μανία<br />με ποιτική δικαιοσύνη<br />απέδειξες το ψέμα..<br />είναι δέντρο η ζωή μικρέ δρυοκολάπτη<br />δέντρο στοιχιωμένο<br />βύθισε μια αιχμηρή σαν ξίφος φλόγα<br />βαθιά μες την καρδιά του...<br />ηχιτικός υπαινιγμός..η αιματοβαμμένη μνήμη!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3602975152649607012?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-73080004798636167092008-07-20T07:13:00.000-07:002008-07-20T07:31:28.659-07:00Το τρεμάμενο φεγγάρι <br />σκυθρωπός συνοδός μου<br />φουσκωμένο απειλητικο κύμα η θλίψι<br />κυριεύει την σκέψι μου<br />δεν είναι η φρεσκοβαμμένη περηφάνεια μου<br />που κηλίδωσε το κομματιασμένο όνειρο<br />σκοτεινοί μαίανδροι...αβυσσαλέες λέξεις<br />δύστροπος ήχος...<br />πάνω σε μια κασέλα παιχνιδιών<br />έλα να πλανέψουμε την νύχτα!!!<br />η ατλαζένια καλύπτρα της αγάπης αναδύεται<br />σιωπηλό το άσπρο αστραφτερό σεντόνι<br />με πολύτιμα πετράδια σκεπάζει το χώμα<br />ακουμπά κάτω τα ρούχα της<br />πολύχρωμη φωλιά ερωδιού σχηματίζουν<br />αιχμηρό τσεκούρι η ματιά της<br />τα όνειρά μου?<br />δεν είναι σπουδαία...<br />μόνον σωροί απο σκληρές πέτρες<br />μα ένα ρουμπίνι ρίχνει το κόκκινο φώς του<br />σκεπάζει τους φόβους μου..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7308000479863616709?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-45498486778474535442008-07-17T06:33:00.000-07:002008-07-17T06:44:15.296-07:00Στό ακρόβουνο τών σκέψεων μου<br />ήρθες και στάθηκες<br />πολύχρωμη ομπρέλα συναισθημάτων<br />σε σκιάζει..<br />ήμουν μέσα στίς σελίδες και με διάβαζες<br />Νοσταλγία<br />ερυθρή ανακεφαλαίωση ονείρων<br />χάθηκε στα σύννεφα<br />η αυταπάτη<br />υγροί οι τοίχοι την αποχαιρετούν<br />πάνω σε γαλάζια μάτια<br />πλανήθηκε η μυρωδιά της έκπληξης<br />λευκές άριες ρυθμίζουν<br />μουσικά την διψασμένη σου γοητεία<br />δεν χάθηκαν όλα για μας<br />θα δείξη....είπες<br />ελευθέρωσε τις διεσταλμένες κόρες<br />της ψυχής σου!!!<br />μονομάχησε με το όραμα<br />θα νικήσεις το κάλεσμα του αυγούστου<br />του ανύποπτου...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4549848677847453544?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-17144560764723827362008-07-11T04:52:00.000-07:002008-07-11T05:10:07.561-07:00Ενας άνεμος μ' έπερνε<br />με λύγαε εδω - εκεί<br />μές στο σκοτάδι μαύρα σχήματα<br />με κοιτούσαν...και εγώ<br />ένα σχήμα ακανόνιστο<br />ανάμμεσά τους στεκόμουν<br />ακαθόριστη σκιά η μορφή σου<br />ασπρόμαυρες εικόνες τα χάδια της αγάπης σου<br />στον απρόσιτο ορίζοντα των ενοχών<br />ιλαρές ελπίδες ανακούφησης<br />με κατέκλυαν...<br />μα μπρός στην ξύλινη πόρτα<br />νάσου στέκονται οι ενοχές πάλι<br />σε πυκνή σκιά ξαποσταίνουν<br />σχήμα- χρώμα - ήχος<br />είναι ο άνθρωπος κλειστό δώματιο<br />που συνεχώς γεμίζει είπες<br />πιασμένο σφιχτά μαντίλι στα δάχτυλα...<br />έκλεισα τα μάτια!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1714456076472382736?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-46305391845898678272008-07-06T10:21:00.000-07:002008-07-06T10:34:51.598-07:00Νευρικά σφίγγεις τα χαλινάρια καλπάζεις..<br />τα μάτια σπίθες αναμμένες<br />τα σπιρούνια στην σάρκα μπήζονται<br />μια πάλη ξεκινά ανάμμεσά τους<br />ξέφρενος καλπασμός<br />το χώμα γυμνό κόκκινο<br />ένα παιχνίδι οι ανηφοριές<br />αραιές σκιές στο χρώμα του μελιού<br />καλύπτουν την θωριά σου...<br />γέφυρες ντυμένες στα γκρίζα οι ενοχές σου<br />ενώνουν την λύπη με δάκρυα<br />μικρέ ήρωα της αδηφάγας πόλης<br />απλώνεις το χέρι - τυλίγεις την πλάτη<br />η στρογγυλάδα του κορμιού της τρέμει<br />τους σφιχτούς μυς συλλογίζεσαι<br />βαθιά διψασμένη η ανάσα σου<br />Αχ πονάω και κρυώνω είπε...<br />στό νησί των παιδικών της χρόνων<br />έριξες το πρώτο λιθάρι..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4630539184589867827?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-76044478072174260652008-06-29T13:51:00.000-07:002008-06-29T23:01:07.973-07:00ψυθιριστά χάιδευε η θάλασσα το αίμα σου<br />χορεύεις μ' αναμμένα μάγουλα<br />μάτια που γυαλίζουν<br />της γοργόνας τα καλέσματα<br />με πόθο υγρό αναζητούσες<br />μαζί κυλάμε στο γαλάζιο είπες...<br />με κύμματα αλμυρά φιλιά σου στέλνω<br />κόκκινα χάδια να σ' αγγίζουν<br />στην αγκαλιά σου να σταθούν<br />να ντύσουν την μορφή σου<br />τα νεροχελίδονα φέρνουν την ελπίδα<br />στα φτερά τους κεντημένη<br />πάρε την...δώρο σου την στέλνω<br />κάνε την κορδέλα ασημιά<br />να στέκει στα μαλλιά σου<br />Σεβάχ των μακρυνών μου ψευδαισθήσεων<br />θαλασσοπόρε του ανέγγιχτου ονείρου<br />το δέντρο απλώνει τα κλαδιά<br />το θρόισμα των φύλλων για ν' ακούσεις<br />διάφανα είναι τα καλέσματα<br />της θάλασσας η αυταπάτη τα αφάνησε<br />ξεθώριασαν χάθηκαν στό κύμμα τ' άσπρο<br />με φόρεμα χτυπητό...<br />προκλητικά ντυμένο το κορμί της μοναξιάς<br />με όνειρα ζεσταίνει το κρεβάτι<br />δάκρυα περνάνε τα ματόκλαδα<br />στά μάγουλα κυλάνε<br />Σεβάχ στο δέντρο μην χαρίσεις<br />άλλα λουλούδια μοναξιάς<br />μα μονάχα όνειρα<br />κίτρινα όνειρα<br />στήν ανεμόσκαλα τής ζωής<br />καντρίλιες να χορεύουν<br />Ετεινες τα χέρια....<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7604447807217426065?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-15982933178510180772008-06-29T13:36:00.000-07:002008-06-29T13:50:19.325-07:00Της νύχτας τα μαντέματα<br />της θάλασσας τα ψέματα<br /><br />Μέσα στης φαντασίας την ψευδαίσθηση<br />τα κύμματα λικνίζονται χορεύουν<br />χάδια και φιλιά μου στέλνεις<br />απο της ανατολής τ' άγνωστα μέρη...<br /><br />ρίξαν τα πέπλα τους οι μοίρες<br />στων κυμμάτων τον αφρό<br />όνειρα γαλάζια σου προσφέρουν<br />άγνωστε Σεβάχ των παραισθήσεων<br /><br />έφερα τα ακροδάχτυλα στα χείλη<br />τα άγγιξα με συλλογή<br />νότες αγάπης μακρυνές απ' την κιθάρα σου<br />παίρνουν χρώμα και ζωή..<br /><br />τίς μνήμες κάνεις τραγούδι νοσταλγικό<br />γαλανά - άσπρα - ρόδινα<br />κουρελάκια τα όνειρα<br />κάνουν αλλιώτικο τον κόσμο φωτεινό<br /><br />τα μάτια μου πέφτουν στίς γραμμές<br />που έγραφα πριν λίγο<br />γοητευμένη ανακάθησα<br />στης αμηχανίας το μοτίβο<br />για να σκεφτώ τις ζεστές σου τις πλευρές<br /><br />κουβέντα αρχινισμένη<br />στο άσπρο βυθισμένη..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1598293317851018077?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-86035520296782654382008-06-25T04:04:00.000-07:002008-06-25T04:18:31.883-07:00Σκοτείνιασε ο ορίζοντας<br />μαβιά σύννεφα κρέμονται<br />ακουμπούν πάνω στα έλατα<br />στολίζουν σταγόνες πάνω στα κύμματα<br />μην βγεις από εκεί ακούς?<br />οι εριννύες σε καλούν<br />στάσου εδώ προφυλάξου...<br />βαριά στην λάσπη σέρνει τα πόδια<br />έλα..βγάλε με<br />ζέστανε την ανάσα μου<br />να η ζωή εκεί με κοιτά<br />με μάτια υγρα..<br />κρύψε με ανάμεσα στα δέντρα<br />εκεί που ερωτροτοπεί ο σπίνος!!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-8603552029678265438?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-1367743664990344662008-06-22T23:30:00.000-07:002008-06-22T23:42:40.203-07:00Σκλαβωμένος μάτια μου είσαι<br />σε μια ζωή ηλεκτρονική παγιδευμένος<br />δέσμιος...<br />φιλιά χάδια ζητάς<br />στήθη να προβάλουν στην οθόνη<br />τρυφερά χαιδεύεις με την ματιά σου<br />σαν πουλιά που τρόμαξαν<br />και πέταξαν οι αναστεναγμοί σου<br />χωρίς διέξοδο εγκλωβισμένοι<br />στου πόθου το ανεκπλήρωτο ταξίδι στέκουν<br />της πίστης χτύπησε η καμπάνα<br />μα όλοι απόντες από την σύναξη<br />γυρεύομε στην δικιά μας φυλακή<br />ταξίδια ηλεκτρονικής ψευδαίσθησης<br />να πλανηθούμε...<br />ρευστά υγρά κυλούν<br />ανακατεύονται με όνειρα που έχουν ξεστρατίσει<br />εύπλαστες ελπίδες γέλια σχήματα<br />στο πληκτρολόγιο γραμμένα<br />χέρια αγκαλιάς ζητάμε<br />μόνοι μες το πλήθος<br />ο καθείς εγκλωβισμένος<br />στο δικό του πριβέ ανωνυμίας<br />στον άγνωστο εαυτό μας<br />απελευθέρωση ζητάμε..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-136774366499034466?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-47144824190983179102008-06-22T01:44:00.000-07:002008-06-22T02:07:54.264-07:00Στο σταθμό των τρένων στάθηκα<br />τον απόηχο των φιλιών ν ακούσω<br />να αφουγκραστώ το ρίγος του αποχωρισμού<br />τις λύπες να ζωγραφίσω<br />με πινελιές χρωματιστές...<br />να ζωντανέψω τυφλά όνειρα<br />στης νύχτας την απλοχεριά<br />αναμνήσεις γίναν τ' αγγίγματα<br />έρποντας με φιδίσιους ελιγμούς<br />αθόρυβα σε φίλησα στα χείλη<br />πετιτύλιξα με ύμνους το κορμί σου<br />σιγοτραγούδησα των ερώτων μου τους πόθους<br />δάκρυα σεργιάνησαν στο μονοπατι του αντίο!!<br />Σκηνή πρώτη....<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4714482419098317910?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-15745385683767164312008-06-15T22:16:00.000-07:002008-06-15T22:19:56.426-07:00Ηττήθηκα<br />μα την έπαρση του νικητή<br />τι μπορεί να υποβαθμίσει?<br />η δύναμη του ηττημένου...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1574538568376716431?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-48664274397904869732008-06-15T04:59:00.000-07:002008-06-15T05:01:40.302-07:00Καμμιά φορά περνούσε<br />από το μυαλό μου να ξεχάσω<br />Μα αντί να ξεχνώ<br />ξαναθυμόμουν ακόμη<br />και όσα μέχρι τώρα είχα λησμονήσει...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4866427439790486973?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-13878129166666582902008-06-15T04:47:00.000-07:002008-06-15T04:58:02.437-07:00Οδοιπόρε δυναμικά πορεύσου στο άγνωστο<br />στον ήχου του αυλού με παρρησία<br />στερέωσε τα πόδια....<br />ύψωσε τα χέρια!!!!<br />τα ποτισμένα σύννεφα ατένισε<br />μοιραίος άνεμος φύσηξε<br />το αεροπλάνο θριαμβευτικά απογειώθηκε<br />ανταύγειες θλίψης πήρε<br />τι να αναζητήσω<br />που δεν έχει αναζητηθή?<br />τι να πώ<br />που δεν έχει υποθεί?<br />πως να αντιστρέψω την ματιά?<br />λευκά στίγματα αιωρούντε<br />στο τελευταίο χρώμα της μέρας...<br />ανεπαίσθητοι θόρυβοι γινήκαν<br />κόκκινα τριαντάφυλλα βουλιάξαν<br />στο χιόνι τα όνειρα<br />πολύχρωμη ζωή<br />σαν αποφόρι πέταξε της αγάπης τον καημό...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1387812916666658290?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-67450214493127446972008-06-12T00:02:00.000-07:002008-06-12T00:43:55.471-07:00Στο παράθυρο μου στέκει<br />άγριο περιστέρι<br />όνειρα εικόνες της αγάπης<br />μύνημα μου φέρνει<br />το ταίρι του καλεί...<br />Ασημένια αλυσίδα στον λαιμό του<br />του έρωτα η αυταπάτη<br />στολίστηκε ..<br />με εφήμερα χιλιάδες άνθη<br />το ταίρι του καλεί<br />Της αγάπης του τα χάδια<br />λουλούδια μαραμένα<br />ανίσχυρα πεσμένα<br />σεργιάνησαν την γη<br />Στης ανησυχίας τον βυθό<br />τα μάτια του στραμμένα<br />στην πέτρα χάραξαν<br />αγάπης χάδια μαγεμένα<br />προσκύνησε ηλιαχτίδες<br />καλέσματα ελπίδες<br />το ταίρι του καλεί...<br />άγριο περιστέρι <br />η αγάπη μου για σένα<br />πέταξε....<br />σε φεγγάρια μαύρα ξένα<br />ίσως σέ θάλασσες<br />καινούριες να σαλπάρει<br />ζωή να δώσει και να πάρει<br />το ταίρι μου καλώ<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6745021449312744697?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-27784679567152671022008-06-09T23:12:00.000-07:002008-06-09T23:33:13.311-07:00Διωγμένοι από τους ανέμους νοερά<br />οι εραστές σαν ένα πλάσμα<br />για μιά στιγμή τον κόσμο ενώνουν<br />πάνω απ' τα σύνεφα ατενίζουν<br />ανάγλυφους χάρτες<br />ήλιους ζωντανούς να ανατέλλουν να δύουν<br />διάφανο σύμπαν τους καλοδέχεται<br />και για σένα αστικέ πρίγκιπα<br />που με ματιά αινιγματική κοιτάς στην οθόνη<br />χιλιάδες αστέρια στην αγκαλιά σου αφήνω<br />μαζί με μιαν αγάπη ανέγγιχτη<br />χωρίς όρια....<br />με παρθενικό μανδύα ντυμένη<br />γυάλινα θερμοκήπια γεμάτα λουλούδια οι σκέψεις μου<br />στιγμή δεν ξεφεύγουν από σένα<br />μοναχικός καβαλάρης η αγάπη μου<br />σε πεδιάδες αιώνιες καλπάζει<br />σαρωτική η καταιγίδα<br />με συνεπήρε....με σήκωσε<br />σε άλλους πλανήτες μετοίκησα<br />και για αγάπη ικετεύω...<br />με το βλέμμα στραμένο στην γη σου<br />ο ένας τον άλλον αγγίζει<br />πουλιά της άνοιξης τα χέρια σου<br />ανοίγεις .... σφιχτά μ' αγκαλιάζεις<br />ψευδαισθήσεις γεμίζει η οθόνη<br />μυρωδιές γιασεμιού<br />σκορπούν στον αέρα ανάγλυφα σχέδια<br />στα καστανά σου μάτια<br />ο κόσμος ανασσαίνει ελπίδες γεμάτος<br />εσένα ζητούσα χρόνια<br />στην λήθη κλεισμένη<br />ανέμελο ελάφι στης παγίδας την ώρα<br />βόλια ο έρωτας σκόρπισε<br />την καρδιά μου στοχεύσαν<br />πονάω μα η μοίρα θανατική καταδίκη<br />μου δώρησε χάρι.....εσένα<br />έχει μιά γλύκα ετούτη η αγάπη<br />προσμονής νερό κελαρυστό<br />διψασμένου διαβάτη<br />σε σκοτεινά μονοπάτια χαμένου...<br />χαμόγελα στείλε μου πρίγκιπα<br />τα κλαριά της κλέουσας να στολίσω<br />που με λύπη αγγίζουν την γη<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-2778467956715267102?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-57097867289672098422008-06-09T22:37:00.000-07:002008-06-09T22:51:54.934-07:00Βυθός γεμάτος χρώματα μύρια<br />καράβια κυλούν στον αφρό της<br />σκουρόχρωμα πεύκα<br />σιωπηλοί επισκέπτες την ατενίζουν<br />απέραντη θάλασσα στέκει εμπρός μου<br />γαλήνια...μου μιλεί για σένα<br />τα σύνεφα τ' άσπρα μετρώ στον ορίζοντα<br />όσες οι έρημες νύχτες μου μακρυά σου<br />μοναχική ανεμώνη η καρδιά μου<br />κοντά της φωλιάζουν της αγάπης σου λόγια<br />καληνύχτα καρδούλα μου<br />σε φιλώ γλυκά μου είπες...<br />και τα όνειρα αστέρια γινήκαν<br />΄την νύχτα φωτήσαν<br />μ' ασημένια μαλάματα χίλια<br />στολιστήκαν τα κύμματα<br />γελαστές γοργόνες ξεπρόβαλαν<br />από τα σκοτεινά τους παλάτια<br />τραγούδια αγάπης σου στέλνουν<br />κοράλια του βυθού κρατώντας στα χέρια<br />στεφάνια σου πλέκουν<br />χάρισμα σου η αγάπη μου πρίγκιπα<br />εμπρός στα πόδια σου<br />αφήνω αισθήματα χίλια<br />φόρεσε τον μανδύα των γαλάζιων ονείρων<br />και έλα σε μένα...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-5709786728967209842?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-12464967953887523762008-06-08T07:03:00.000-07:002008-06-08T07:18:31.339-07:00Εχω χρόνια να σε δώ<br />χρόνια να σε αγγίξω<br />μα όταν στα υπόγεια του νού<br />κύκλους φέρνεις<br />μειδιάματα στα χείλη μου ανεβαίνουν<br />πως οι στιγμές εκείνες<br />τόσο έντονες οι μνήμες<br />γίναν βότσαλα λαξεύτικαν<br />από νερά πότε καθάρια<br />πότε μαύρα ψεύτικα<br />Χάθηκες σκόρπισες...αέρας<br />μα καθώς στο γέρμα τής ημέρας<br />ανασκάλευα τον νού<br />μια μορφή ακαθόριστη έγινε η θωριά σου...<br />εσένα που αγάπησα με πόνο<br />ανάμνηση έγινες στον χρόνο<br />ανοίγοντας το παράθυρο μου...<br />ο ήλιος του καλοκαιριού<br />έκαψε τα βλέφαρά μου<br />τα πονεμένα μάτια κλείνω με ορμή<br />τις μνήμες της αγάπης ξέχνα<br />μου φωνάζει με στοργή!!!<br />στην αγκαλιά της θάλασσας<br />πήγαινε να αφεθής<br />την δροσιά της να γευτείς...<br />φορώντας καπέλο και γυαλιά<br />πηγαίνω στην ακροθαλασσιά<br />γέλια τραγούδια και χαρές<br />αφήσαν πίσω μου το χθές<br />μειδιάματα οι παλιές αγάπες αφήσαν μόνο<br />καθώς προχώρησα στον χρόνο<br />τα άσπρα σύννεφα στον ουρανό κοιτάζω<br />ελπίδες - όνειρα καινούρια επισκευάζω!!!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1246496795388752376?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-11325490823207230002008-06-06T06:24:00.000-07:002008-06-06T06:39:59.828-07:00Μάγισσες τα όνειρα μου κατέκλυσαν<br />της ζωής την συνέχισει να μάθω ζητάνε<br />το μέλλον να μάθεις δεν θέλεις?<br />λευκοντυμένες οπτασίες.....<br />σκούρο το βλέμμα καταγής σύρετε με ένοια<br />του αύριο τα μελλούμενα διστάζω να μάθω<br />γιατί της νύχτας τα χαμόγελα χάνονται<br />στον απογευματινό ορίζοντα..οπως γέρνει η μέρα<br />δεν αναζήτησα την χίμαιρα οχι<br />της μέρας το φως ψάχνω να ζήσω<br />σε κελιά φυλακής τον ήλιο δεν κλείνω<br />μια μέρα άσκεπης χαράς να γευτώ<br />στην γη πατώντας τα πόδια ορθώνω<br />άσπρα σεντόνια να απλώσω<br />ανάμεσα στα ηλιοτρόπια<br />την εφήμερη μέρα που μ' ανήκει δικιά μου να κάνω<br />αγάπες να ζήσω φιλιά ζεστά ν' ανταλλάξω με πόθο<br />λευκά τριαντάφυλλα καταγής να φυτέψω!!!<br />πρίν βραδιάσει η μέρα και το όνειρο σβήσει<br />όχι δεν θέλω το μέλλον να μάθω<br />στις στοιχιωμένες νύχτες την πόρτα σφαλίζω...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1132549082320723000?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-6412984893316703352008-06-02T11:52:00.000-07:002008-06-02T12:34:37.819-07:00<span style="font-family:georgia;font-size:85%;">Πικραμύγδαλου γεύση τα χείλη τους</span><br /><span style="font-size:85%;">γοφοί - λαγόνες - στήθοι μάτια αστέρια</span><br /><span style="font-size:85%;">λαξευμένα περίτεχνα μάρμαρα </span><br /><span style="font-size:85%;">από μεγάλους τεχνίτες επιστύλια γεφυρώνουν</span><br /><span style="font-size:85%;">γυναίκες ατέρμονης ομορφιάς</span><br /><span style="font-size:85%;">ουράνια πλάσματα ξεχωρίζουν</span><br /><span style="font-size:85%;">πολύχρωμες....</span><br /><span style="font-size:85%;">με ασημένια στολίδια γεμίσαν την γη</span><br /><span style="font-size:85%;">ιέρειες του έρωτα</span><br /><span style="font-size:85%;">σε κελιά φυλακής την ανατολή ονειρεύνται</span><br /><span style="font-size:85%;">σκλάβες θρηνήσαν στο διάβα του χρόνου...</span><br /><span style="font-size:85%;">αγριεμένο ποτάμι η ματιά τους την ώρα της θλίψης</span><br /><span style="font-size:85%;">μητέρες γεννήσαν παιδιά της αγάπης</span><br /><span style="font-size:85%;">στον δρόμο του φεγγαριού κολυμπήσαν</span><br /><span style="font-size:85%;">σαν τα νεροχελίδονα πετάξαν μακρυά </span><br /><span style="font-size:85%;">σε άλλους τόπους ...</span><br /><span style="font-size:85%;">φουρτουνιασμένες θάλασσες ετούτου του κόσμου!!!</span><br /><span style="font-size:85%;">γυναίκες του μύθου</span><br /><span style="font-size:85%;">στο πράσινο πάνω </span><br /><span style="font-size:85%;">χορούς της ζωής χορεύουν</span><br /><span style="font-size:85%;">χαμόγελα στέλνουν στα όνειρα μου...</span><br /><span style="font-size:85%;">Ελπίδα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-641298489331670335?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-18597085297419340562008-05-30T03:02:00.000-07:002008-05-30T03:18:28.757-07:00Γεράκια φέρνουν κύκλους<br />εφορμούν κατακυριεύουν<br />σήκωσες ψηλά τα βλέφαρα<br />μάτια άπληστα<br />πλυμμηρισμένα πόθους πάθη<br />ασίγαστα κοιτούν....<br />γυρνώντας οι έλικες αέρας<br /> πρόσωπα χτυπά με βία...<br />τα χρόνια φύγαν γίναν γυάλινα λουλούδια<br />ανάμεσα στούς πορτοκαλεώνες<br />ηλιόκαστρα περιστοιχίζουν τα κορμιά<br />αγγίζονται κυλιούναι με ορμή<br />ζητάς διαφυγή το αίνιγμα να λύσης<br />ογκόλιθοι σε συνθλίβουν<br />το κορμί διαπερνούν!!! παρασύρεσε<br />η φωνή της γάτας αντηχεί<br />ανάμεσα στούς πορτοκαλεώνες<br />το αίνιγμα να λύσεις αναζητάς<br />ψάχνεις σε δρόμους μοναξιάς το φως<br />τοξότες σε τριγυρνούν<br />αγαπημένη ερωμένη η ελπίδα...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1859708529741934056?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-76268410283284200402008-05-30T02:39:00.000-07:002008-05-30T03:00:05.681-07:00Σκύβει φυτεύει ενα λουλούδι<br />ρίζες τρυπούν γεμίζουν χώμα<br />μια μέγγενη αγκαλιά την σφίγγει<br />την συνθλίβει...<br />γέλια σκόρπια παντού..<br />επικάθησαν με αυθάδεια πάνω στά δαιδαλώδη<br />μαλλιά των κοριτσιών<br />εμιγκρέδες από χώρες μακρυνές<br />την πολιορκούν<br />με μάτια άπληστα την αγγίζουν<br />την χίμαιρα αναζητά με πάθος<br />προτώγονοι χοροί περιπλέκοντας ραβδίζουν τον αέρα<br />εξορρύσσουν ασήμι από την γη!!!<br />μάτια ικεσίας αναζητούν<br />ανάμεσα σε ηλιαχτίδες βότσαλα<br />στά αστέρια του βυθού στα φύκια...την αγγίζουν<br />γέλια παιδιών και κλάμματα εναλλάσονται<br />σε έναν αόρατο κύκλο ανάπτυξης<br />ήχοι εύστοχα αντηχούν στο κενό<br />πόδια χτυπούν με ορμή το πάτωμα<br />φύγε...<br />περιστέρια τριγυρίζουν στα πόδια της<br />ζητιανεύοντας ψύχουλα<br />μια αγκαλιά μέγγενη την συνθλίβει<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7626841028328420040?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-69755873359338053462008-05-29T15:37:00.000-07:002008-05-29T15:58:27.829-07:00<span style="font-family:georgia;">Περνώντας απέναντι</span><br />μαζεύω τους σβησμένους δαυλούς<br />των ερώτων μου...<br />λευκοί πελαργοί πάνω σε γέρικα δέντρα<br />οι αγάπες που φύγαν<br />αφήσαν μια γεύση άγουρου μήλου στα χείλη μου..<br />μοναχικοί ακροβάτες ξεχασμένου τσίρκου<br />χορεύουν αντικρίζοντας τ' όνειρο<br />τα δαχτυλίδια του γάμου ριγμένα στο χώμα..<br />ευωδιά θλίψης αναδύουν<br />το ιερό ξύλο κείται...<br />δεν είναι πάντα η καταιγίδα<br />που μπορεί να λυγίσει τον ήλιο<br />δροσοσταλίδες πάνω στα φύλλα στέκουν<br />τα ανέγγιχτα δάκρυα του χωρισμού<br />δέντρα γερασμένα οι ελπίδες<br />μα βγαίνοντας οι σκέψεις<br />από τους κρυμμένους βυθους της μοναξιάς<br />φώς αρχίζει ξανά<br />να διυσδίει στις έρημες αψίδες<br />χιλιάδες γραμμένα χαμόγελα<br />σπέρνει η μέρα...<br />γλυκιά θέρμη η αγκαλιά σου<br />εγκλωβίζει την άνοιξι...<br />αστέρια σκορπίζει το χάδι σου!!!<br />ο ματαξωτός μανδύας της αγάπης σου<br />με πετράδια απέρριτα μ' έντυσε!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6975587335933805346?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-40466660413473107142008-05-27T13:41:00.000-07:002008-05-27T14:19:09.126-07:00Σαγινευτικές νότες ξεγνοιασιάς<br />μ΄αγκάλιασαν με χάρι<br />γέμισαν άλικο χρώμα το πρωινό στερέωμα<br />ρωμαλέος έρωτας τις έχει εκσφενδονίσει<br />περιπλανούνται - οδεύουν<br />πρός τις πεδιάδες της καθάριας μουσικής<br />μοιάζουν με αυλές σπιτιών<br />διάσπαρτες ασπάλαθα...λουλούδια γιασεμιά<br />ευωδερά...<br />γλυκά μειλίχια<br />σκεπάζει η ζέστη τις πευκοβελόνες<br />την μεσιμεριανή σιωπή ανασαλεύει<br />συννεφιάζει.....<br />ιντερμέδιο παρεμβάλλει τις σταγόνες της βροχής<br />από τις στάμνες της ανάστασης<br />που με βία τις κομμάτιασε το έθιμο τ' απρίλη<br />ξεχύθηκαν αινίγματα!!<br />με ακολοθούν ...έφιπποι αναβάτες<br />αρματωμένοι ανδρείοι...μεταλλοφόροι με κυκλώνουν<br />χαοτικό βάραθρο η μοναξιά<br />ηττήθηκα....<br />σαρωτική σαν καταιγίδα με παρέσυρε<br />επιβλητικά παλάτια τα μάτια σου<br />ξάστερα κοιτούν<br />μ' αναρριγούν όπως τα αντικρύζω<br />ρωγμές επικίνδυνες τα λόγια σου...<br />κοντά μου φτάνουν<br />ρουφούν τις μυρωδιές του αγέρα...<br />παίζουν παιχνίδια με το φώς<br />το άσπρο φώς!!!<br />τα αινίγματα που τον νού σκοτείνιασαν νικούν<br />σ' αγαπώ μην μ' αφήνεις...άγγιξε με...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4046666041347310714?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-41069665462279018922008-05-21T06:57:00.001-07:002008-05-21T07:08:01.083-07:00<span style="font-family:georgia;">Μαβής ο ήλιος μισοέσβηνε</span><br />κάτω από τα δακρυσμένα σου βλέφαρα...<br />ζωγράφιζε με πινελιές θλίψης τον ορίζοντα<br />πονάς πρίγκιπα πονάς!!!!<br />και εγώ το ίδιο<br />μα οι μοίρες που σου ύφαναν τις αρχοντικές σου φορεσιές<br />με μαεστρία αποφάσισαν<br />να σκοτεινιάσουν την σκέψι σου...<br />αδιάκοπα καλπάζεις με το άλογο της μοναξιάς<br />ανάμεσα στα δέντρα..<br />μα ένα δέντρο σε κοιτά<br />με τα κλαδιά σπασμένα...<br />η θύελλα που το συνέτριψε<br />σκόρπισε την καταχνιά στο μονοπάτι σου<br />πρόσεχε πρίγκιπα το δάσος στοίχιωσε<br />δρυάδες ξωτικά το κυριεύουν<br />καταρρίπτουν τους επηρμένους<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4106966546227901892?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-47174229754380707172008-05-20T23:29:00.000-07:002008-05-20T23:40:50.965-07:00<span style="font-family:georgia;">Σκαρφαλώνοντας την σκάλα</span><br />αναζήτησα τους ανθισμένους κήπους<br />των ακροδακτύλων σου!!!!<br />διάβασα τα αστέρια στην παλάμη σου<br />λευκοί πίνακες άγνωστων ζωγράφων<br />χάραξαν την ματιά σου...<br />γαλαξίες δακρύων πλημμύρισαν<br />τα κίτρινα αγριολούλουδα του στήθους σου!!<br />φωτεισμένοι υπόγειοι ποταμοί λυγμών<br />η ανάσα σου...<br />κατρακύλησε στις χαράδρες της γλυκιάς προσμονής<br />πέθανε η αγάπη...<br />μόνον λίγα ίχνη νοσταλγίας<br />χάραξε πάνω στην άμμο<br />το μεταμεσονύχτιο όνειρο<br />χαμόγελα ξεπροβάλλουν δειλά<br />από τους στοιχιωμένους αμμόλοφους<br />της ερήμου....<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4717422975438070717?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-77600451425327334442008-05-18T06:01:00.000-07:002008-05-18T06:14:52.270-07:00<span style="font-family:georgia;font-size:85%;">Παρακαλώ στείλτε τον ήλιο</span><br /><span style="font-size:85%;">να μου κάψει τα δάχτυλα</span><br /><span style="font-size:85%;">το φώς του φεγγαριού το στόμα</span><br /><span style="font-size:85%;">την άγρια θάλασσα στά βάθη της να πέσω</span><br /><span style="font-size:85%;">να πάψω να ανασαίνω</span><br /><span style="font-size:85%;">για να αναδυθώ ξανά</span><br /><span style="font-size:85%;">στο άσπρο φώς που περιβάλλει τους ορίζοντες</span><br /><span style="font-size:85%;">το μαργαριταρένιο...</span><br /><span style="font-size:85%;">λευκόχρυση φιγούρα φλόγας</span><br /><span style="font-size:85%;">να δω τις ακτές ξανθές</span><br /><span style="font-size:85%;">τους γλάρους να γεννούν ταίρι -ταίρι</span><br /><span style="font-size:85%;">τα άσπρα όνειρα ερωτευμένων αστέρια γεμάτα</span><br /><span style="font-size:85%;">παιδιά να τριγυρνούν ανάμεσα</span><br /><span style="font-size:85%;">σε ξέγνοιαστα παιχνίδια καλοκαιρινά</span><br /><span style="font-size:85%;">υγροί ποταμοί καθάριου νερού</span><br /><span style="font-size:85%;">με καταχνιά βαμμένο...να με περιβάλλουν</span><br /><span style="font-size:85%;">να δω την γη αρχόντισσα</span><br /><span style="font-size:85%;">ντυμένη με λούσα εκθαμβωτικά</span><br /><span style="font-size:85%;">αλαζωνικά βουνά σκουρόχρωμα</span><br /><span style="font-size:85%;">ρεματιές φαράγγια...</span><br /><span style="font-size:85%;">διαμάντια να στολίζουν τον ορίζοντα</span><br /><span style="font-size:85%;">πυργωτές κατοικίες χωρίς αμπάρες</span><br /><span style="font-size:85%;">ηλιοτρόπια να κοιτούν κατάματα την κάψα του καλοκαιριού</span><br /><span style="font-size:85%;">να δω εσένα -εσένα αγαπημένε μου</span><br /><span style="font-size:85%;">τα μάτια σου τα μελαγχολικά</span><br /><span style="font-size:85%;">να με κοιτούν με πόθο...</span><br /><span style="font-size:85%;">Ελπίδα</span><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7760045142532733444?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-63393363005922027262008-05-16T07:38:00.000-07:002008-05-16T07:56:49.095-07:00<span style="font-size:85%;">Ζαχαρωμένες μυρωδιές αιωρούνται παντού</span><br /><span style="font-size:85%;">τέμνοντας γίναν κρύσταλα..</span><br /><span style="font-size:85%;">στην γη ταξίδεψαν</span><br /><span style="font-size:85%;">ολοήμερο φεγγάρι ανέβηκε στόν ουρανό</span><br /><span style="font-size:85%;">στα σγουρά μαλλιά του αγοριού</span><br /><span style="font-size:85%;">ακτίδες ασημένιες έβαψε...</span><br /><span style="font-size:85%;">χτενίζοντάς τα γέμισε ασημόσκονη η θάλασσα!!!</span><br /><span style="font-size:85%;">δελφίνια ήρθαν και χορεύουν ανάμεσά της</span><br /><span style="font-size:85%;">καλή τύχη του φωνάζουν</span><br /><span style="font-size:85%;">οι μοίρες σκεπασμένες με τα πέπλα της απόγνωσης</span><br /><span style="font-size:85%;">ανοίγουν νεκρικό σεντούκι...</span><br /><span style="font-size:85%;">ροδοπέταλα σκορπίζουν</span><br /><span style="font-size:85%;">με την νεανική του σφρηγιλότητα...λευκοφόρος</span><br /><span style="font-size:85%;">ξέγνοιαστα αργοσαλεύει!!</span><br /><span style="font-size:85%;">μαζεύοντας όστρακα ξυπόλυτος</span><br /><span style="font-size:85%;">χαλά τις φωλιές των καβουριών</span><br /><span style="font-size:85%;">μάτια υγρά χαμογελούν</span><br /><span style="font-size:85%;">ανάμεσα στο φως τις μοίρες</span><br /><span style="font-size:85%;">ο ήχος της φλογέρας σβήνει...</span><br /><span style="font-size:85%;">η δύναμη του θεού αποκαλύπτεται</span><br /><span style="font-size:85%;">ανάμεσα στα αστέρια</span><br /><span style="font-size:85%;">ατρόμητα γενναία κοιτάζει στον ορίζοντα...</span><br /><span style="font-size:85%;">αγάλματα αγγίζει..</span><br /><span style="font-size:85%;">σβήνει η ωραιότητα</span><br /><span style="font-size:85%;">κατατρεγμοί τον ακολουθούν</span><br /><span style="font-size:85%;">μέσα σε αιώνια σπήλαια κοιμάται!!</span><br /><span style="font-size:85%;">σταλακτίτες τον περιστοιχίζουν</span><br /><span style="font-size:85%;">Ελπίδα.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-6339336300592202726?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-27798088469640164132008-05-14T02:27:00.000-07:002008-05-14T02:41:20.812-07:00<span style="font-size:85%;">Αναζητώντας σε...σε βρήκα</span><br /><span style="font-size:85%;">μέσα από τις μαύρες σκιές του φεγγαριού</span><br /><span style="font-size:85%;">η πλουμιστή φορεσιά ειναι δική σου</span><br /><span style="font-size:85%;">αγαπημένε μου..</span><br /><span style="font-size:85%;">πάρτην και κάνε την τραγούδι μαγικό</span><br /><span style="font-size:85%;">βγαλμένο μέσα απο τους υγρούς βάλτους των λιμνών</span><br /><span style="font-size:85%;">από τα πεσμένα φρούτα της κερασιάς</span><br /><span style="font-size:85%;">που λιώνουν γλυκαίνοντας το χώμα...</span><br /><span style="font-size:85%;">βάφοντας κόκκινα τα δάχτυλα μου...κόκκινα</span><br /><span style="font-size:85%;">μουσικές νότες γεμίζουν τον αέρα</span><br /><span style="font-size:85%;">στέκουν στα χείλη μου...</span><br /><span style="font-size:85%;">φιλιά αναμιγνείονται με την ηδονική μυρωδιά των φύλλων</span><br /><span style="font-size:85%;">καθώς γύραμε....οι δυό μας!!!</span><br /><span style="font-size:85%;">σφιχτή αγκαλιά ...κλείσαν τα βλέφαρα!!</span><br /><span style="font-size:85%;">μαζί ενωμένοι στις σκοτεινές σπηλιές του πόθου</span><br /><span style="font-size:85%;">ντυμένοι μ' αστέρια</span><br /><span style="font-size:85%;">με το φλογίσιο φως του ήλιου</span><br /><span style="font-size:85%;">μεγαλοπρεπεί ενδυμασία </span><br /><span style="font-size:85%;">μιας αγάπης ανέφικτης....</span><br /><span style="font-size:85%;">Ελπίδα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-2779808846964016413?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-16288287909835629832008-04-20T08:40:00.000-07:002008-04-20T09:03:21.533-07:00Ηταν στιγμή αλλόκοτη<br />αιωρήθηκα νιώθω....<br />λευκάνθεμα σε κήπους γλυκερούς<br />αγγίζω...αναρριγώ<br />σταχτερά περιστέρια κύκλους κάνουν<br />πετούν στούς θάμνους μέσα στίς φτέρες μπαίνουν<br />το αγόρι σφυρίζει...<br />παιχνίδι παίζουν<br />στη σχηματισμένη πέτρα... αναμοχλεύουν<br />ριξιά - ροβόλημα ριξιά-ροβόλημα<br />κρύβεσε στα δαφνοκέρασα<br />σκοπεύεις περιμένεις...<br />με έπαρση μεγάλη δάχτυλα το δειλινό αγγίζουν<br />αποτρόπαια ροδοπέταλα αιμοσφαιρίων<br />αναφύονται...<br />καταζητήται το άπειρο<br />παρουσία προτώγνωρη λες και ποτέ δεν σ' είδα<br />το αγόρι σφυρίζει<br />ριξιά.... ροβόλημα...ριξιά...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1628828790983562983?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-85452140525171982332008-04-18T05:23:00.000-07:002008-04-18T05:34:41.148-07:00Σε χαιρετώ μέσα<br />από τα ανοιχτά παράθυρα της άνοιξης<br />που χρώματα πορφυρά σου στέλνει<br />και ριπές ουράνιου τόξου να σε περιδένουν<br />στα άσπρα χέρια βότσαλα<br />μαζεύονται απλώνουν...<br />κάποια μοίρα μαγική σφιχτά δένει τον κόμπο<br />ασυλλόγιστες ελπίδες έσπειραν οι ροδοδάφνες<br />άνθη απαλά....<br />κοίταξε μα φύγε τώρα!!!<br />απο το βαθύ μονοπάτι της μοναξιάς<br />οι σειρρήνες ψέματα σπέρνουν<br />με χάρι σε καλούν<br />στων άστρων το λαμπύρισμα σε πηγαίνουν..<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-8545214052517198233?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-55981358571890013212008-04-17T07:59:00.001-07:002008-04-17T08:21:53.443-07:00Νότες βγαλμένες απ' τίς χορδές του βιολιού<br />που άτσαλα παίζει ο χρόνος<br />μια αναβλύζουσα ορμή χειμάρων<br />ρίχνει ματιές κρυφογελώντας<br />η ζωή στα μάτια κοιτάει την μοίρα....<br />στείλε ένα φιλί...σού λέω από μακρυά<br />διστάζεις μα η καρδιά πονά ζητά ψηλά ν' ανέβει..<br />να συναντήσει μύρια αστέρια<br />στό όνειρο να χτίσει την ελπίδα!!!<br />μέσα στα νεροφαγώματα της μοίρας σε αντάμωσα άρη..<br />και γέλια κρυστάλια ξεχύθηκαν παντού<br />με μάτωσαν...<br />μα αποζητώ ετούτο τον πόνο<br />με ελαφρύ αεράκι αναρρήγησε η καρδιά<br />μα τα τριαντάφυλλα μαράθηκαν στό ποτήρι της αγάπης<br />πέθαναν από διψασμένη προσμονή<br />μετεωρίτες πέφτουν παντού<br />καταιγισμός χτυπά με δύναμη την γη<br />διεκδικώντας το απρόσμενο προτωβρόχι να την θρέψει<br />φεύγει η ζωή άρη κυλάει<br />στίς ρόδες υπερκόσμιων αυτοκινήτων<br />και εμείς θεατές κοιτάμε τις ριπές τους<br />καθώς εκσφενδονίζονται μέσα στην ασημιά την σκόνη...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-5598135857189001321?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-45307722918929484262008-04-13T07:58:00.000-07:002008-04-13T08:05:20.311-07:00Ξέρω αστικέ πρίγκιπα ξέρω...<br />η πιό λαχταριστή αγάπη είναι η ανεκλήρωτη!!!<br />γιατί δεν μπορείς να χορτάσεις<br />την δίψα της ανάγκης σου<br />και όλο ελπίζεις...ελπίζεις<br />μοιάζει με τα φτωχά παιδιά ετούτου του πλανήτη<br />που ξυπνούν με την ελπίδα<br />να χορτάσουν την πείνα τους<br />και πάντοτε κοιμούνται πεινασμένα...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4530772291892948426?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-42485123872429741382008-04-13T07:42:00.000-07:002008-04-13T07:46:35.449-07:00Τα υλικά όνειρα των ανθρώπων<br />ακονίζουν την αλαζωνία...<br />τα πνευματικά αναμοχλεύουν με χάρι<br />τις βαθιές πληγές της καρδιάς<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4248512387242974138?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-74380959160286205282008-04-09T23:24:00.000-07:002008-04-09T23:29:51.582-07:00Κεχριμπαρένια είναι τα όνειρα<br />με ακκισμούς θρασύς μας φεύγουν<br />στέκουν ακίνητα πάνω στίς φυλλωσιές της μιμμόζας<br />κοιτούν με μάτια ελαφιού την άψα του αρσενικού<br />δέσμια είναι....κλαίνε!!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-7438095916028620528?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-49345948513721875262008-04-09T22:47:00.000-07:002008-04-09T22:51:11.841-07:00<span style="font-family:Verdana;font-size:85%;">Κυνηγώντας το ανέφικτο</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:85%;">την ανημπόρια του εαυτού μου</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:85%;">διαπιστώνω....</span><br /><span style="font-family:Verdana;font-size:85%;">Ελπίδα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4934594851372187526?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-18838090874316745772008-04-09T08:13:00.000-07:002008-04-09T08:17:57.464-07:00<span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Η ευτυχία είναι πάντα σύντομη</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">και δεν υπάρχει σε καθαρή μορφή</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">γιατί συνυπάρχει με τήν ανησυχία ότι θα την χάσουμε</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Είμαι μοναχικός άνθρωπος...</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">δεν μου αρέσει όμως να μένω μόνος</span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:85%;">Νότα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1883809087431674577?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-32954291486567965112008-04-09T06:15:00.000-07:002008-04-09T06:39:29.024-07:00<span style="font-family:trebuchet ms;">Μ<span style="font-size:85%;">παίνοντας μέσα στης νύχτας τήν σάλα </span></span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">ελπίδες ψηλαφώ τριγιρύζοντας....</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">τον πρίγκιπα αναζητώ απ' την λήθη</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">ρακένδυτος είναι...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Ασφόδελοι τον χτενίζουν σε κεροδοσιά μυστικής γιορτής,</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">τον ετοιμάζουν...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">σβήνει η αγάπη γαληνεύει το πένθος...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">ελαφρύ αεράκι σηκώνει τα βλέφαρα</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">τα λαμπρά του ρούχα σχισμένα κουρέλια</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">σπασμένα μαργαριτάρια τα δόντα του ριγμένα στή γη...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">τα μαλλιά του στεγνοί καταρράχτες ασίγαστου νερού</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">το θερμό αγκάλιασμα των πυγολαμπίδων χάνει το φώς του</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">είναι ρακένδυτος...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">μάτια υγρά που αγνάντευαν το κύμα...γίναν βότσαλα τα ξέπλυνε η αλμύρα</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">αγνά καθαρά ανάρια στέκουν...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">γλυκό το σταφύλι απ' ΄τ' αμπέλι μητέρα!!!</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">ελεύθερη χιονονυφάδα χορεύει η ανάσα μου...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">σε ένα τρελό χορό παγωμένων κρυστάλων</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">ο ρακένδυτος πρίγκιπας...φεύγει στην λήθη</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">οι ασφόδελοι τον περιτριγυρίζουν...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Ελπίδα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3295429148656796511?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-42645368153299446772008-04-08T00:14:00.000-07:002008-04-08T00:27:36.968-07:00χαμογέλα καλή μου και γράψε το γέλιο σου εδώ<br />ελα φεύγω τώρα...να κοίτα τον κάβο πως άσπρισε απ' το αλάτι της θάλασσας<br />στέκει μόνος σιωπηλός...<br />κοίτα τους γλάρους κάνουν κύκλους πάνω από 'σένα<br />σε παρατηρούν με ματιά πελαγίσια...σαν τους ναυτικούς την ώρα της φουρτούνας<br />αγριεμένα γενναία<br />πάνω στον αφρό των κυμμάτων....<br />τρέχουν τα δάκρυα...ονειρεύομαι μα μου πήραν το όνειρο μικρά ξωτικά<br />....καθώς τα ξέρασε η γη μετα απο μεγαλο σεισμό<br />μούγκριζε η γη και γέννησε<br />και ξεχύθηκαν λεύτερα...άπλωσαν παντού!!!<br />κατέκτησαν τον κάβο και με επηρμένα μάτια κοιτάζουν ψηλά...<br />ειναι δικοί μας οι γλάροι λένε...<br />χαμογέλα καλή μου...και γράψε το γέλιο σου εδώ!!!<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-4264536815329944677?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-13778085579652532402008-04-07T01:09:00.000-07:002008-04-07T01:38:45.706-07:00Ασπρο χαρτί που πρέπει να γεμίσει...<br />άνοιξε τις κλειστές πόρτες,τρίζαν απ' τα χρόνια τρέμαν<br />πετάχτηκαν οι αράχνες φοβισμένες...ξεβολεύτικαν πρώτη φορά συνέβη αυτό είπαν<br />πάει το σπίτι μας χάθηκε... και ήταν ζεστό και θαλερό<br />μοσχοβολούσε παλιο στις υγρές του εσοχές...<br />περίλυπες κοιτούσαν τους κατεστραμένους ιστούς<br />και το φως το άσπρο... που έμπαινε μέσα και διαπερνούσε τους ιστούς ,τους έκλεινε τα μάτια<br />τι άλλαξε?<br />Γιατί το φως αφέθηκε να μπή?<br />πως άνοιξαν οι σφαλιστές πόρτες?<br />Μα να!! μιά νέα κοπέλλα,τις άνοιξε με μεγάλη ευκολία<br />με ένα βλέμμα με δυό μάτια γλαρά<br />με τόση ευκολία σαν παιχνίδι έτσι με δυό κρίνα για χέρια<br />και όρμησε ατίθασο άλογο το φως<br />και κατέκτησε με ριπές άσπρου τις πόρτες<br />τις ζέστανε με ηλιαχτίδες αγάπης, έρωτα...<br />και αυτές σχίστηκαν κατακερματίστηκαν γίναν χίλια κομμάτια<br />μικρές πυγολαμπίδες από το άσπρο και δεν πονούσαν...οχι γελούσαν γελούσαν<br />με γέλιο φτιαγμένο απο κρύσταλα σκοτεινών σπηλαίων<br />βλέπαν μάτια γλαρά...χέρια κρίνα να τις αγγίζουν με χάρι<br />προτώγνωρα αναρρίγησε η πόρτα<br />κοίταξε έκθαμβη το άσπρο το άπλετο φωτερό άσπρο<br />Ας ήταν να πέθαινα είπε<br />αυτήν την στιγμή σε ένα χορό γεμάτο κρίνα για χέρια θάλασσες μάτια<br />πυγολαμπίδες να τριγυρίζουν χιλιάδες και να με καλύπτουν με λόγχες άσπρου<br />δεν πονώ...γελάω αγαπάω...ζω<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-1377808557965253240?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-33707739509559053202008-04-06T05:13:00.000-07:002008-04-06T05:28:11.873-07:00<span style="font-family:georgia;font-size:85%;">Αχ πως νιώθω την ζέση του κορμιού σου...</span><br /><span style="font-size:85%;">σε περίμενα στον σταθμό των τρένων</span><br /><span style="font-size:85%;">κοίταζα τριγύρω, με κοιτούσαν στα μάτια</span><br /><span style="font-size:85%;">δεν είσαι εσύ...όχι θα σε ένιωθα</span><br /><span style="font-size:85%;">ποτέ δεν σε είδα όμως να.... είσαι εκεί με κοιτάς</span><br /><span style="font-size:85%;">τα μάτια σκυφτά τα μάγουλα κόκκινα ντρέπεσε, αφήνεις τον σάκκο κάτω</span><br /><span style="font-size:85%;">....θέλω να ακούσω την φωνή σου</span><br /><span style="font-size:85%;">τα δάκρυα στροβιλίζονται σε αργό ρυθμό</span><br /><span style="font-size:85%;">σαν περιστρεφόμενοι δερβίσηδες σε έναν αέναο κύκλο λήθης</span><br /><span style="font-size:85%;">Μπα δεν θέλω να ζήσω το όνειρο...γυρίζω την πλάτη</span><br /><span style="font-size:85%;">καλλίτερα...με σήκωσες ψηλά</span><br /><span style="font-size:85%;">έμεινες φυλακισμένος για πάντα...εκεί στο όνειρο...καλλίτερα</span><br /><span style="font-size:85%;">Ελπίδα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3370773950955905320?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-20846870409029789282008-04-05T04:56:00.000-07:002008-04-05T05:11:17.389-07:00Ω!!! γυναίκα σκοντάφτεις, γλυστράς πέφτεις<br />μαυρίζει η σελίδα....<br />νιώθω το αίμα κόκκινος ύφαλος<br />ποτίζει τις ανεμώνες<br />σκόρπια κρύσταλα της τρυπάνε τα πόδια<br />η αγάπη πονάει...<br />μα είναι γλυκιά ηλιαχτίδα η ζωή<br />που γεμίζει με φώς τις γρύλιες<br />βγαίνω εξω το χάδι του αγέρα γέρνει λοξά τα μαλλιά σου<br />κλείνει τα βλέφαρα αργά<br />η απόλυτη σιωπή πόσο φλύαρη είναι...<br />μέσα στα δέντρα φωλιάζει η ευωίά της νιότης σου γυναίκα...<br />Ελπίδα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-2084687040902978928?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-91327324652760384112008-04-04T03:34:00.000-07:002008-04-04T03:44:49.401-07:00<span style="font-size:85%;">Γελάς άγγελε...γελάς</span><br /><span style="font-size:85%;">είμαστε φίλοι είπες γιά πάντα</span><br /><span style="font-size:85%;">γέμισε φτερά και απλώσαν πάνω στήν θάλασσα</span><br /><span style="font-size:85%;">...φεύγω...με περιμένει η θάλασσα</span><br /><span style="font-size:85%;">θα είμαι μαζί σου να πάρε αυτό...είμαι εγω</span><br /><span style="font-size:85%;">στέκεις εκεί μέσα στον ήλιο στα χρώματα...</span><br /><span style="font-size:85%;">ρίχνω νομίσματα στα νερά και στο αντιφέγγισμα</span><br /><span style="font-size:85%;">βλέπω το γέλιο σου</span><br /><span style="font-size:85%;">μην κλαίς καλή μου</span><br /><span style="font-size:85%;">είμαι ανάμεσα στα δέντρα...έλα</span><br /><span style="font-size:85%;">Ελπίδα</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-9132732465276038411?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-34996536108317103352008-04-04T00:26:00.000-07:002008-04-04T01:22:55.406-07:00<span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Γύρισε και την κοίταξε...δέντρο χα..χα..χα! ακου δεντρο...</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">γέλα του λέει γέλα ακούς?...γέλα</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Μου χάρισες ένα τραγούδι και ένα ποιήμα</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">είναι μέσα στήν καρδιά μου κλεισμένα για πάντα</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">μόνο για μένα...δικά μου</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">είμαι πλούσια...πετάω προσγείωσε με...προσγείωσε με</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Είμε κολλημένος απάνω σου...</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">θέλω να σε γεμίσω με φιλιά παντού...</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">βγήκα από την μοναξιά και ...άκου ας τον ήλιο να με βάψει με το φώς του.</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Δεν μ' αρέσουν τα χρώματα μου αρέσει το άσπρο το λαμπρό άσπρο...μόνον αυτό</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">έλα κράτα μου το χέρι πάμε στό κτήμα μαζί</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">... έπαθα ζημιές ΄κάηκαν τα δέντρα...άκου την νύχτα μας μιλάει</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">μόνον την νύχτα οι εραστές γελάνε...ακου το γέλιο τους</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Σ' αγαπώ ειναι αλήθεια</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">ήρθε το όνειρο να ξαποστάσει πάνω στα κλαδιά..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-3499653610831710335?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-80893181053480792432008-04-01T23:37:00.000-07:002008-04-02T00:01:10.951-07:00<span style="font-size:85%;">Το καλύτερο όνειρο το έβλεπα ξύπνιος</span><br /><span style="font-size:85%;">πάντα ερχόσουν απ' το βαθύ λειβάδι της προσευχής</span><br /><span style="font-size:85%;">εχω τα μάτια σου τώρα να με πηγαίνουν...</span><br /><span style="font-size:85%;">σε νησιά ν' αγγίζω ότι αγάπησα να με οδηγούν στη ζεστή </span><br /><span style="font-size:85%;">προσευχή ενος παραθύρου....</span><br /><span style="font-size:85%;">το μισό μέσα στο όνειρο το άλλο μισό στ' όνειρο πάλι</span><br /><span style="font-size:85%;">αν δακρύσουν θα πνιγώ από ρέμβη</span><br /><span style="font-size:85%;">στο κάθε δάκρυ θα ξεφυλλίζω το θαύμα του κόσμου</span><br /><span style="font-size:85%;">αν γελάσουν σε όλο το ταξίδι θα μου δείχνουν τον δρόμο....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-8089318105348079243?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-9520560580853620792008-03-31T01:40:00.000-07:002008-03-31T02:10:58.733-07:00<span style="font-family:trebuchet ms;font-size:85%;">Ωστόσο τον τελευταίο καιρό ζωγραφίζει πολύ. Στέκει όρθια μπρός το παράθυρο.</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Το βλέμμα της ξεπερνάει το χτήμα...φτάνει στο δασάκι οπου τα πεύκα ολα κοντά στρυγγυλεμένα προς την γη</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">αλλά αδύνατα με άχαρα κλαριά προς τον ουρανό, ολα με ένα στεφάνι άχνας γύρω τους.ένα θαμπό στεφάνι</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">ώρας μεσημεριάτικης.</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Θα είναι μια γενική άποψη λέει...Μισοκλείνοντας το ένα μάτι απομακρύνετε από το καβαλέτο να δη...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Μια γενική άποψη λέει και η ινφάντα</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Δεν σκύβει οταν κεντάει η ινφάντα. Η πλάτη της είναι ίσια, η μέση της αλύγιστη</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Γύρω της, ένα ζεστό στεφάνι ώρας μεσημεριάτικης κάνει να την περιτυλήξει, μα το αποδιώχνει...με μια κίνηση</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Και τούτο πως σου φαίνετε..</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Απλώνει το κέντημα πάνω στα γόνατα. Φαίνονται παγώνια πολλά παγώνια...με τις ουρές τους ξεδιπλωμένες</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">τα πόδια τους κρυμμένα, γιατί εχουνε άσχημα πόδια τα παγώνια και το ξέρουν</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Ενα χρόνο το έχει αρχινισμένο το κέντημά της η ινφάντα, και θα κάνει άλλα δύο για να το τελειώσει.</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">με αυτό θα σκεπαστεί όλη η πολυθρόνα της θείας τερέζας, αυτή που ειναι πιο κοντά στο παράθυρο.</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">καμμιά φορά μου'ρχετε και μετράω τις βελονιές και τότε ζαλίζομε...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">να σκεφτεί κανείς πόσα φτερά έχει η ουρά του καθενός και πόσα χρώματα το κάθε φτερό...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Είναι όμως μια προστασία. Οταν κεντάει η ινφάντα δεν νιωθει κίνδυνο</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">ούτε ανησυχία...ούτε τίποτα...</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">απόσπασμα ( τα ψάθινα καπέλα)</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;">Μαργαρίτα Λύμπεράκη</span><br /><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-952056058085362079?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-3263572699690946392008-03-30T08:26:00.000-07:002008-03-30T08:41:02.779-07:00<span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Εδω ειμαι παλι εγω η ελπιδα...</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">κοριτσακι μου μες το βουβο πηγαδι του φεγγαριου</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">σου' πεσε αποψε το πρωτο δαχτυλιδι σου.Δεν πειραζει</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Αργοτερα θα φτιαξεις αλλο να παντρευτεις τον κοσμο</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">μες στον ηλιο...</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">γιατι δεν ειναι κοριτσακι να μαθεις μονο εκεινο που εισαι</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">εκεινο που εχεις γινει... οτι ζηταει η ευτυχια του κοσμου</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Αλλη χαρα δεν ειναι πιο μεγαλη απο την χαρα που δινεις</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Να το θυμασαι κοριτσακι....εχεις</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">ακομα να κλαψεις πολυ οσπου να μαθεις</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">τον κοσμο να γελαει...</span><br /><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Γ Ριτσος (αποσπασμα απο το καπνισμενο τσουκαλι)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-326357269969094639?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-59049683656968375492008-03-30T02:32:00.000-07:002008-03-30T03:07:29.511-07:00<span style="font-family:arial;font-size:85%;">Καλημερα σε ολους τους φιλους μου!!!!<br />Η αλληλογραφία...ειναι ο μοναδικός τρόπος<br />να συνδυάσεις τήν μοναξιά με την καλή παρέα<br />.....οποιος δεν αγαπάει την μοναχικότητα δεν αγαπάει την ελευθερία<br />γιατι μέσα στην μοναχικότητα μπορείς να είσαι ελεύθερος...<br />τίποτα δεν φοβίζει σήμερα τον άνθρωπο οσο η μοναχικότητα,η απομόνωση<br />γιατί αυτές απαιτούν σκέψη...αυτοσυγκέντρωση, φιλοσοφική. και ποιητική διάθεση<br />αυτάρκεια, αυτοπεποίθηση...δηλαδή προσόντα που ελάχιστοι διαθέτουν.....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-5904968365696837549?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-73093136861617944.post-1145738539420021992008-03-30T02:30:00.001-07:002008-03-30T02:30:31.379-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/73093136861617944-114573853942002199?l=elpidoxwra.blogspot.com' alt='' /></div>elpidoxwrahttp://www.blogger.com/profile/16286868216761120368noreply@blogger.com0